OI AKΑΔΗΜΙΕΣ ΤΗΣ Π.Α.Ε. ΑΟ Η ΘΗΒΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 2007

OI AKΑΔΗΜΙΕΣ ΤΗΣ Π.Α.Ε. ΑΟ Η ΘΗΒΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 2007

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ !!! Η ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ !!!



Αυτό που πρέπει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας
"Το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, αφού προηγουμένως μας στέρησε την εθνική μας κυριαρχία, έχει αναχθεί πια σε εθνικό θέμα – αφού, εάν δεν ακολουθήσει η ονομαστική διαγραφή του άμεσα, θα βυθιστεί η Ελλάδα στο χάος. Επομένως θα μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με κίνδυνο να χάσει ακόμη και την εδαφική της ακεραιότητα – συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου.
Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένες όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συνεργαστούν μεταξύ τους στο συγκεκριμένο θέμα, όπως στην περίπτωση που η χώρα μας θα ήταν αντιμέτωπη με μία στρατιωτική απειλή – στηριζόμενες φυσικά από το σύνολο των Πολιτών ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, για τον ίδιο λόγο".
Το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι το δημόσιο χρέος – το οποίο μπορούσε  να εξυπηρετείται έως τα τέλη του 2014, αλλά όχι μετά, λόγω της πολιτικής των μνημονίων που βύθισε τη χώρα στην ύφεση. Δυστυχώς η κυβέρνηση που ανέλαβε την ηγεσία το 2015 με την υπόσχεση της ρήξης με τους δανειστές, μία θετική συμφωνία μαζί τους δηλαδή ή την άμεση στάση πληρωμών, συνθηκολόγησε προτού καν ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση – με την αποδοχή του χρέους στις 20 Φεβρουαρίου του 2015, από τον τότε υπουργό οικονομικών της. Ως εκ τούτου, όλα όσα ακολούθησαν αμέσως μετά ήταν ανόητα και καταδικασμένα να αποτύχουν – αφού η Ελλάδα είχε ήδη παγιδευτεί στον εκβιασμό του τρίτου μνημονίου.

Το δεύτερο εξίσου μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι πλέον το ιδιωτικό χρέος – το οποίο ναι μεν δεν έχει αυξηθεί απέναντι στις τράπεζες, αφού έχουν πάψει προ πολλού να δανείζουν τους Έλληνες, αλλά ένα μεγάλο μέρος του έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο και δεν εξυπηρετείται, επίσης λόγω της πολιτικής των μνημονίων. Για την ίδια αιτία έχει αυξηθεί το ιδιωτικό χρέος απέναντι στο κράτος και στους δημόσιους οργανισμούς – εξαιτίας δηλαδή   των υπερβολικών φόρων, της ανεργίας, καθώς επίσης της κατάρρευσης των εισοδημάτων.

Εάν δεν επιλυθούν λοιπόν αυτά τα δύο μεγάλα προβλήματα, είναι αδύνατον να διενεργηθούν επενδύσεις τόσο εκ μέρους των Ελλήνων, όσο και των ξένων – αφού έχει χαθεί εντελώς η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, ενώ κανένας δεν επενδύει σε μία χώρα που μειώνεται η ζήτηση, που οι μελλοντικές προοπτικές της είναι σκοτεινές, που όλο και περισσότεροι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν με τις υποχρεώσεις τους κοκ. Χωρίς επενδύσεις όμως δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη, όπως άλλωστε φαίνεται από την εξέλιξη του ΑΕΠ (γράφημα) – οπότε η χώρα δεν είναι σε θέση να ξεφύγει από την ύφεση.


Επεξήγηση γραφήματος: Αναθεωρημένη εξέλιξη του ΑΕΠ της Ελλάδας ανά τρίμηνο

Περαιτέρω, για να λυθούν τα δύο αυτά μεγάλα προβλήματα θα πρέπει η Ελλάδα να ρισκάρει τη ρήξη με τους δανειστές της – έχοντας πλέον το ηθικό έρεισμα, αφού σε αυτούς οφείλονται πια και τα δύο. Όσον αφορά το πρώτο, το δημόσιο χρέος, δεν ήταν τόσο σοβαρό το 2010, όπου το κράτος είχε αντιμετωπίσει μεν προβλήματα ρευστότητας, αλλά όχι φερεγγυότητας –  κυρίως ως αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, καθώς επίσης των λαθών της προηγούμενης κυβέρνησης που δεν φρόντισε να αντικαταστήσει έγκαιρα τα ομόλογα που έληγαν μαζικά το 2010.

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα ήταν φερέγγυα, ενώ μπορούσε να το αποδείξει με την κατάρτιση ενός κρατικού ισολογισμού όπως είχαμε τότε προτείνει, κατά το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας – όπου δεν θα φαίνονταν μόνο τα χρέη της αλλά, επίσης, τα περιουσιακά της στοιχεία, τα οποία είχαν υπολογιστεί από το ΔΝΤ επίσημα, στα 300 δις € χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα (πηγή), οπότε κάλυπταν όλα της τα χρέη (σήμερα βέβαια η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας, αλλά ένα δίδυμο πρόβλημα φερεγυότητας – του δημοσίου και του ιδιωτικού της τομέα).

Όσον αφορά το δεύτερο, δεν υπήρχε καθόλου το 2010, αφού ο ιδιωτικός τομέας της χώρας ήταν υγιέστατος – συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, οι οποίες χρεοκόπησαν από τον υπουργό που έκανε το έγκλημα να υπογράψει το PSI. Επομένως, οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως «κακοπληρωτές» απαιτώντας τη διαγραφή χρεών, αφού δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για τα προβλήματα που τους προκάλεσαν τα μνημόνια μετά το 2010 – τα οποία τελικά κόστισαν στην Ελλάδα πάνω από 1 τρις €, έναντι δανείων με αποικιοκρατικές συμβάσεις της τάξης των 300 δις €.

Είναι δε αστείο να κυκλοφορούν γραφήματα, όπως αυτό που ακολουθεί, σύμφωνα με τα οποία το ασφαλιστικό κόστος στη χώρα μας, ως προς το ΑΕΠ, είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη – αφού οι «θεσμοί» έχουν συρρικνώσει με τα αποτυχημένα μνημόνια τους το ΑΕΠ μας κατά 28% σχεδόν, οπότε λογικά έχει αυξηθεί η σχέση ασφαλιστικό/ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του παρανομαστή.

Επεξήγηση γραφήματος: Κόστος του ασφαλιστικού ως προς το ΑΕΠ

Φυσικά οι δανειστές, έχοντας πείσει αρκετούς Έλληνες πως είναι θύτες και όχι θύματα, μέσω της συνεχούς επισήμανσης των αδυναμιών του κράτους τους και των ίδιων σε υπερθετικό βαθμό (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.), αφού αυτό απαιτείται από τους κανόνες της χειραγώγησης των μαζών, δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να δεχθούν τη διαγραφή – απειλώντας την Ελλάδα με την εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, παρά το ότι η συμμετοχή της στο ευρώ είναι αμετάκλητη, ενώ ο μοναδικός τρόπος για να επιτευχθεί προϋποθέτει την προηγούμενη εκούσια έξοδο από την ΕΕ (ανάλυση).

Η τρομοκρατία που ασκούν σε μία χώρα που της επέβαλλαν τα τριπλά μέτρα ύφεσης από ότι στην επόμενη, στην Πορτογαλία, ενώ είναι η μοναδική που δεν στηρίζει η ΕΚΤ τα επιτόκια των ομολόγων της, καθώς επίσης που δεν της επιτρέπει να συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, επικεντρώνεται στο, παράνομο φυσικά, κλείσιμο των τραπεζών της – έχοντας πείσει τους Έλληνες πως τότε θα υποχρεώνονταν de facto να εγκαταλείψουν εκούσια την Ευρωζώνη.

Πρόκειται φυσικά για μία «άσφαιρη απειλή», εάν η οποιαδήποτε κυβέρνηση της χώρας λάμβανε στοιχειωδώς τα μέτρα της – όπως θα ήταν η εθνικοποίηση των τραπεζών, ένα δεύτερο νόμισμα εγγυημένο από το κράτος για την είσπραξη φόρων κοκ. Άσφαιρος είναι εκτός αυτού ο ισχυρισμός, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η Ελλάδα να δηλώσει στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, χρεοκοπώντας – αφού καμία ευρωπαϊκή σύμβαση δεν μπορεί να της το απαγορεύσει, ενώ η πτώχευση δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα έχει πετύχει ένα θαύμα, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία – κατορθώνοντας να επιβιώνει μετά από 8 χρόνια βαθιάς ύφεσης και επιβολής μέτρων βιβλικών διαστάσεων, έχοντας χάσει περισσότερο ΑΕΠ από ότι οι Η.Π.Α. το 1930 ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ακόμη και σήμερα όμως συναντάει κανείς περισσότερους άστεγους στην Ισπανία ή στη Γερμανία, από ότι στη χώρα μας – ενώ οι ελληνικές εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, θα υπερβούν το 2017 το 30% του ΑΕΠ (ανάλυση), έναντι 45% περίπου της πρώτης εξαγωγικής χώρας του πλανήτη, της Γερμανίας.

Εάν λοιπόν η Ελλάδα, έχοντας ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της όσον αφορά το εργατικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος (γράφημα), στηριχθεί επενδυτικά, έτσι ώστε να καλύψει την ανταγωνιστικότητα που της λείπει λόγω της μη διενέργειας επενδύσεων, θα αναπτυχθεί με εντυπωσιακά γρήγορο ρυθμό – αφού έχει τρεις ισχυρότατους οικονομικούς πυλώνες, την ποιοτική γεωργία, τον τουρισμό και τη ναυτιλία, στους οποίους διαθέτει εξαιρετικά μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

Ειδικά όσον αφορά τη ναυτιλία, το γεγονός ότι ένα μικρό κράτος των 10 εκ. κατέχει την πρώτη θέση στον πλανήτη, ξεπερνώντας δυτικές χώρες όπως τις Η.Π.Α. των 300 εκ., την Ιαπωνία των 130 εκ. και τη Γερμανία των 80 εκ., αρκεί για να κάνει τους Έλληνες υπερήφανους – σημειώνοντας πως το 2017 αναμένονται 30 εκ. τουρίστες, αφού καμία άλλη χώρα δεν διαθέτει τόσα πολλά και πανέμορφα νησιά, ενώ ούτε καν στο ελάχιστο την πολιτιστική παράδοση της Ελλάδας.

Εάν δε η γεωργία μας αναπτυχθεί μέσω της διενέργειας επενδύσεων σε βαθμό που να καλύπτει μόνο τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας και των ξενοδοχείων της, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο – αυξάνοντας σημαντικά το ΑΕΠ της Ελλάδας. Με δεδομένο τώρα το ότι, οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα ευρίσκονται στο ναδίρ, δεν υπάρχει καμία άλλη χώρα φθηνότερη, όσον αφορά τη διεξαγωγή επενδύσεων – κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνειδητοποιηθεί, με θετικά αποτελέσματα για την οικονομία μας.

Επομένως οι Έλληνες δεν πρέπει να φοβούνται καθόλου για το μέλλον της χώρας τους, ενώ η πολιτική τους ηγεσία έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή του δημοσίου χρέους – χωρίς φυσικά να κάνει το λάθος να αποδεχθεί προτάσεις GREXIT τύπου Σόιμπλε, αφού δεν έχει κανένα λόγο, ενώ θα ήταν ανόητο και ανεύθυνο να εγκαταλείψει εκούσια την Ευρωζώνη.

Εάν βέβαια εξαναγκαστεί από τους δανειστές να το κάνει, με κάποιον τρόπο που δεν μπορούμε να φανταστούμε, δεν πρέπει επίσης να φοβηθούν οι Έλληνες – ενώ ασφαλώς θα μεσολαβούσαν διαπραγματεύσεις που θα διαρκούσαν τουλάχιστον όσο αυτές της Βρετανίας (δύο χρόνια μετά την εκούσια κατάθεση της αίτησης αποχώρησης).

Αυτό που όμως πρέπει να φοβούνται, οπότε οφείλει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει είτε εντός της θνησιγενούς Ευρωζώνης, είτε εκτός, εάν δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις  – αρκεί να έχει η ίδια την πρωτοβουλία των κινήσεων και όχι οι δανειστές της, καθώς επίσης σχέδιο τόσο για το ένα, όσο και για το άλλο ενδεχόμενο.

Επίλογος

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη δεν οφείλεται στη Γερμανία αυτού καθεαυτού, αλλά στην κυβέρνηση της – επειδή αυτή έχει υιοθετήσει την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, μέσω της οποίας εκμεταλλεύεται τις υπόλοιπες χώρες παράγοντας πλεονάσματα εις βάρος τους (τα πλεονάσματα του ενός είναι τα ελλείμματα του άλλου). Εν τούτοις, για πρώτη φορά προηγείται στις δημοσκοπήσεις το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στη χώρα, το οποίο φαίνεται πως έχει διαφορετικές αντιλήψεις.

Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως το μέλλον της Ευρωζώνης θα κριθεί από τις γερμανικές εκλογές και όχι από τις γαλλικές όπου, εάν κερδίσει ο κ. Schulz, θα είναι μάλλον θετικό τόσο για τη νομισματική ένωση, όσο και για την Ελλάδα – «μάλλον», επειδή θα φανεί από τις πρώτες πράξεις του, αφού δεν πρέπει να στηρίζεται κανείς σε λόγια.

Έχουμε την άποψη λοιπόν ότι, η Ελλάδα οφείλει μεν να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων έως τότε, παίρνοντας τα μέτρα της για την πληρωμή των οφειλών του Ιουλίου, αλλά να είναι πλήρως προετοιμασμένη για την επόμενη ημέρα – έτσι ώστε, εάν δεν ξεκινήσουν αμέσως οι συζητήσεις για την ονομαστική διαγραφή του 50% των χρεών της, να είναι έτοιμη να προβεί σε στάση πληρωμών, για να δρομολογηθούν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της. Εκτός εάν βέβαια αλλάξει κάτι στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, οπότε να αναγκασθεί να επιταχύνει τις διαδικασίες – γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμη για τη σύγκρουση, εάν και εφόσον χρειαστεί.

Analyst Team
Πηγή Analyst

Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ !!! ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟ !!!

mpakaliaros-1
Την 25η Μαρτίου, ανήμερα της διπλής εορτής, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της επετείου της Εθνικής Εορτής, καταλύεται η νηστεία της Σαρακοστής.
Το έθιμο μάλιστα καλεί στο οικογενειακό τραπέζι την 25η Μαρτίου να προσφέρεται μπακαλιάρος συνοδεία σκορδαλιάς. Σε ποιες , όμως, άλλες περιπτώσεις καταλύεται η νηστεία της Σαρακοστής
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία. Στην έναρξη της καθιέρωσης της, περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., προβλεπόταν μάλιστα κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία, με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.
Μέσα στην περίοδο της Τεσσαρακοστής η νηστεία καταλύεται, διαφοροποιείται δηλαδή, τρεις φορές, δίνοντας μια ευκαιρία στους πιστούς για ενδυνάμωση μιας και η νηστεία αυτή είναι η πιο αυστηρή.
Η πρώτη από αυτές τις εξαιρέσεις είναι ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως έχει καθιερωθεί η 25η Μαρτίου. Πρόκειται για μια χαρμόσυνη εορτή μέσα στην περίοδο του πένθους της Σαρακοστής και επειδή είναι θεομητορική εορτή, αφιερωμένη στην Παναγία και ως εκ τούτου ιδιαίτερα σημαντική, καταλύονται το ψάρι, το έλαιο και ο οίνος.
Όσον αφορά τη δεύτερη ημέρα διαφοροποίησης της νηστείας, αυτή είναι η Κυριακή των Βαΐων, η οποία  είναι Δεσποτική εορτή,  αφιερωμένη δηλαδή στον επίγειο βίο του Ιησού, οπότε οι πιστοί καταναλώνουν και πάλι ψάρι, λάδι και κρασί.
Κατάλυση του λαδιού γίνεται και τη Μεγάλη Πέμπτη, εις ανάμνηση της παραδόσεως του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας από τον Ιησού Χριστό. Μάλιστα, τη Μεγάλη Πέμπτη τελείται και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, η οποία τελείται μόλις 10 φορές το χρόνο.
Το έθιμο του μπακαλιάρου
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς.
Η εξήγηση για τη γευστική αυτή συνήθεια είναι αρκετά απλή κι έχει να κάνει κυρίως με την αδυναμία των κατοίκων της ενδοχώρας να προμηθεύονται άμεσα και οικονομικά φρέσκο ψάρι. Παρά το ότι ο μπακαλιάρος δεν είναι ένα «ελληνικό» ψάρι, καθώς απαντάται κυρίως στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού, το γεγονός ότι γίνεται παστός τον καθιστά ένα τρόφιμο φθηνό κι εύκολο στη συντήρηση.
Ο μπακαλιάρος έφτασε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε άμεσα ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή συνάμα λύση, έθιμο που κρατά μέχρι τις μέρες μας.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

22 ΜΑΡΤΙΟΥ !!! ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ !!! 2,6 ΔΙΣ . ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ !!!

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, ένας φυσικός και περιβαλλοντικός πόρος που αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη ζωής στον πλανήτη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού που είναι στις 22 Μαρτίου, το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ), φέρνει στο προσκήνιο ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα, με το οποίο έχει ήδη αρχίσει να είναι αντιμέτωπη η ανθρωπότητα, και αυτό είναι η αδυναμία πρόσβασης μεγάλου μέρους του πληθυσμού της σε καθαρό νερό.
Το νερό στην Ελλάδα
Σύμφωνα με το ΠΑΚΟΕ η Ελλάδα είναι 2η χώρα παγκοσμίως στην κατανάλωση πόσιμου νερού πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και 2η στο σύνολο των μεσογειακών χωρών πίσω από την Πορτογαλία, με 5.886 κμ ανά κάτοικο διαθεσίμων υδάτων, ενώ η συνολική κατανάλωση δεν ξεπερνά το 12,5% των εσωτερικών υδάτων. Το 86% του νερού που καταναλώνεται σήμερα στην Ελλάδα αφορά την άδρευση, το 11% την ύδρευση, και το 3% καλύπτει ανάγκες της βιομηχανίας. Το 60% του νερού που αντλείται στην Ελλάδα από λίμνες, και ποτάμια χάνεται λόγω απωλειών από το δίκτυο μεταφοράς του.
Η κατάσταση των ποταμιών της χώρας είναι σε ποσοστό 64% από μέτρια ως κακή. Στο 18% της επικράτειας έχει χωριστεί σε ζώνες νιτρορύπανσης (Κάμπος Ημαθίας, Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Θεσσαλικός Κάμπος, Κωπαΐδα, λεκάνη Στρυμόνα, Έβρος) και ήδη επιβάλλονται πρόστιμα για αυτήν. Πέρα όμως από τα επικίνδυνα συστατικά που φτάνουν στον υδροφόρο ορίζοντα εξαιτίας βιομηχανικών και αγροτικών χρήσεων, στην Ελλάδα υπάρχει εντονότατο πρόβλημα με το, σε μεγάλο βαθμό, κατεστραμμένο και πεπαλαιωμένο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Οι σωλήνες (περίπου το 50%) είναι κατασκευασμένες από αμίαντο, ενός υλικού απαγορευμένου πια και κατηγορούμενο για καρκινογενέσεις. Το δίκτυο αυτό φτάνει τα 7000 χλμ και χρήζει άμεσης αντικατάστασης. Πέρα από τη χημική ρύπανση υπάρχει και η μικροβιακή μόλυνση. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, οι μικροβιακές αναλύσεις είναι περίπου 10.000 το χρόνο, που είναι πολύ λίγες για το συνολικά διανεμόμενο νερό (360 εκατ. κυβικά μέτρα).
Το νερό στον πλανήτη
Ένας στους 9 κατοίκους του πλανήτη, περίπου 2,6 δισ. άνθρωποι, δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό. Το 80% των ασθενειών στις αναπτυσσόμενες χώρες συνδέονται με το βρόμικο νερό και τις συνθήκες υγιεινής. Ενώ το 1/3 της ανθρωπότητας είναι μόνιμα άρρωστο, εξαιτίας του ακάθαρτου νερού, και 10 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν τον χρόνο από το νερό που πίνουν.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 1,6 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως, κάθε έτος, μπορεί να αποδοθούν στην κατανάλωση κακής ποιότητας νερού.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, κάθε 20 δευτερόλεπτα ένα παιδί χάνει τη ζωή του εξαιτίας της ρύπανσης-μόλυνσης του νερού.
Για το 90% των περιστατικών διάρροιας παγκοσμίως ευθύνεται η κακή ποιότητα του νερού. Σε παγκόσμια κλίμακα, η διάρροια μια από τις πιο συνήθεις αιτίες θανάτου. Περίπου το 80% των θανάτων από διάρροια οφείλεται στην έλλειψη κατάλληλων εγκαταστάσεων καθαρισμού και εξυγίανσης του πόσιμου νερού. Το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι, μπορεί από μόνο του να μειώσει την εμφάνιση περιστατικών διάρροιας κατά 51%.
Κάθε δεδομένη χρονική στιγμή, το ήμισυ περίπου των νοσοκομειακών κλινών παγκοσμίως, απασχολεί περιστατικά ασθενών που υποφέρουν από ασθένειες σχετικές με την κακή ποιότητα του νερού.
Επαρκής κατανάλωση νερού
Οι ετήσιες επενδύσεις φτάνουν στα 10–15 δισ. δολάρια σε μονάδες αφαλάτωσης ή φιλτραρίσματος του νερού επαρκούν να προσφέρουν νερό σε όλη την ανθρωπότητα. Η συνολική ποσότητα νερού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών είναι μικρότερη από 200.000 km3, ποσοστό χαμηλότερο του 1% των συνολικών αποθεμάτων.
Όπως αναφέρει το ΠΑΚΟΕ, η κατανάλωση νερού αναμένεται να αυξηθεί κατά 60% το 2025 στις αναπτυσσόμενες χώρες και κατά 22% στις αναπτυγμένες χώρες. Στο 70% των ευρωπαϊκών πόλεων με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, τα υπόγεια ύδατα καταναλώνονται και μολύνονται με ρυθμούς ταχύτερους από ότι αναπληρώνονται. Το 2025 εκτιμάται ότι τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού θα υποφέρει από έλλειψη νερού ικανού για ασφαλή κατανάλωση.
Καθημερινά, 2.500.000.000 τόνοι ανθρωπίνων και βιομηχανικών αποβλήτων, διατίθενται σε υδατικούς φορείς. Οι μισοί υγροβιότοποι του πλανήτη έχουν εξαφανισθεί από το 1900. Μεταξύ  1991 και 2010 περισσότεροι από 870.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από φυσικές καταστροφές, εκ των οποίων το 90% συνδεόταν με το νερό.
Σύμφωνα με έρευνα των Ηνωμένων Εθνών, απαιτούνται 20-50lt καθαρού νερού ημερησίως για την κάλυψη των βασικών αναγκών (πόσιμο, μαγείρεμα, καθάρισμα) κάθε ανθρώπου. Περισσότεροι από 894 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως (ποσοστό πάνω από 16%) δεν έχει πρόσβαση στην προαναφερόμενη ποσότητα καθαρού νερού. Σε αυτά προστίθενται και 200 εκατ. της Κίνας που πρόσφατα δημιουργήθηκε μεγάλο πρόβλημα.
Στο 20% περίπου της συνολικής καλλιεργήσιμης γης παγκοσμίως εφαρμόζονται τεχνητοί τρόποι άρδευσης. Το εναπομείναν 80% εκμεταλλεύεται το νερό της βροχής. Εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η ποσότητα του χιονιού των Ιμαλάιων, το οποίο παρέχει τεράστιες ποσότητες νερού γεωργικής χρήσης στην Ασία, εκτιμάται ότι θα ελαττωθεί κατά 30% το 2030.  Η ημερήσια απαίτηση σε πόσιμο νερό είναι 2-4 λίτρα ανά άτομο. Η παραγωγή, όμως, της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας τροφής χρειάζεται την κατανάλωση 2.000 έως 5.000 λίτρων νερού. Η οδηγία 2000/60 δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για την εμπορευματοποίηση του νερού, απελευθερώνοντας το από την κρατική προστασία των περιβαλλοντικών υπηρεσιών μεταξύ αυτών η άρδευση και η αποχέτευση. Μόνο το 2012 ο τζίρος στην παγκόσμια αγορά των υδάτινων πόρων ξεπερνούσε τα 120 δισ. δολάρια ενώ, το 2015 ξεπέρασε το 1,5 τρισ. όπου το 92% το εκπροσωπούν 10 μονοπωλιακοί όμιλοι.
                                     Δημήτρης Σοβατζής




ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΘΗΒΑ !!! ΑΓΩΝΕΣ '' VERSUS '' : KICK BOXING & BOX ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ '' ΠΑΓΚΡΑΤΗ '' !!!


Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

ΕΚΡΗΞΗ !!! ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ... ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ!!!

Έκρηξη εθνικισμού στα βόρεια σύνορά μας και η αποστολή στο Κόσσοβο

Tου Γιώργου Μουρουζίδη, ταξίαρχου ε.α. 
Την περίοδο αυτή,που ο αλβανικός εθνικισμός και αλυτρωτισμός επανέρχονται στην επικαιρότητα, σε συντονισμό με τις νευρωτικές εθνικιστικές κορώνες του Ερτογάν, ως μόνιμη απειλή πλέον σε βάρος των Σκοπίων, της Σερβίας και της Ελλάδας, κρίθηκε σκόπιμο και ως ιστορική ανάγκη να αναφερθούμε στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Κοσσυφοπέδιο, στις 17 και 18 Μαρ του 2004, μεταξύ των αλβανόφωνων Κοσσοβάρων (Α-Κοσσοβάρων) και της πολυεθνικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα.

Στις 24 Μαρ του 1999, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Σερβίας, ενώ χιλιάδες Α-Κοσσοβάρων προσφύγων εγκατέλειπαν το Κόσσοβο. Μετά από 45 ημέρες σφοδρών βομβαρδισμών, παρά τις εκκλήσεις της Σερβικής αντιπολίτευσης για εξεύρεση λύσης με το ΝΑΤΟ, οι Σερβικές στρατιωτικές δυνάμεις εγκατέλειψαν το Κόσσοβο και περισσότεροι από 45.000 στρατιώτες (KFOR, Kossovo Forces) από 45 χώρες του κόσμου, σε εφαρμογή της 1244 απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αναπτύχθηκαν στο Κόσσοβο, με σκοπό την «επιβολή» της ειρήνης και την επιστροφή των Α-Κοσσοβάρων προσφύγων. Το Κόσσοβο τέθηκε υπό την διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία ανέλαβαν την δέσμευση να διευκολύνουν τις πολιτικές διαδικασίες, αναφορικά με τον καθορισμό του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου.

Παράλληλα με τις στρατιωτικές δυνάμεις, αναπτύχθηκε και η UNMIK ( United Nations Mission in Kossovo), καθώς επίσης και περισσότερες από 50 κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Στην KFOR συμμετείχε και ελληνική δύναμη 1500 στρατιωτών επιπέδου Ταξιαρχίας (-), καθώς επίσης και αστυνομική δύναμη.

Προϊόντος του χρόνου όμως και ενώ η στασιμότητα στις πολιτικές εξελίξεις δεν ικανοποιούσε προφανώς τον κύριο στόχο των Α-Κοσσοβάρων , που ήταν η οριστική απόσχιση από την Σερβία και η διακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, ο εθνικιστικός εκνευρισμός εντείνονταν και αναζητούσε αφορμή για εξέγερση και διαμαρτυρία, έχοντας την παρασκηνιακή σιωπηρή υποστήριξη της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών.

Η αφορμή δόθηκε το βράδυ της 16ης προς την 17η Μαρτίου 2004, όταν στα αλβανικά μέσα ενημέρωσης, εμφανίστηκε η πληροφορία ότι τρεις νεαροί Αλβανοί πνίγηκαν στον ποταμό Ίμπαρ, κοντά στη σερβική κοινότητα Ζούμπιν Πότοκ. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, οι πνιγμοί συνέβησαν επειδή τα τρία αγόρια έτρεχαν να γλιτώσουν από Σέρβους που τα καταδίωκαν. Την επόμενη ημέρα όμως και μολονότι ο εκπρόσωπος της δύναμης του ΟΗΕ, αρνήθηκε πως ο πνιγμός των Αλβανών οφείλονταν σε Σέρβους, ένα σαρωτικό κύμα τυφλής καταστροφικής βίας, εξαπλώθηκε σε όλο το Κοσσυφοπέδιο.

Στην πόλη Ουρόσεβατς (Φεριζάϊ στα αλβανικά) ένα τμήμα της ελληνικής δύναμης είχε την ευθύνη φύλαξης του καθεδρικού ναού του Αγ. Ούρου. Το απόγευμα της 17 Μαρ, πλήθος 4-5 χιλιάδων μαινόμενων Α- Κοσσοβάρων, συγκεντρώθηκε έξω από την προαναφερόμενη εκκλησία με εχθρικές διαθέσεις . Εντός της εκκλησίας συγκεντρώθηκε η ελληνική δύναμη φρουράς και στο περίγυρο της , παρέμειναν σταθμευμένα 2 στρατιωτικά τζιπ και 2 τεθωρακισμένα οχήματα VBL. Εναντίον της εκκλησίας βλήθηκαν πυρά ελαφρού οπλισμού από ελεύθερους σκοπευτές. Τα τζιπ παραδόθηκαν στην πυρά των διαδηλωτών, ενώ τα VBL εντός των οποίων παρέμεινε το προσωπικό λόγω της ισχυρής θωράκισης τους, υπέστησαν μόνο εξωτερικές ζημιές. Το ίδιο βράδυ, ένας μηχανοκίνητος λόχος της ελληνικής δύναμης, μετέβη στην εκκλησία του Αγ. Ούρου, από το στρατόπεδο ΄΄Ρήγας Φεραίος ΄΄, προκειμένου να περισυλλέξει την εγκλωβισμένη ελληνική δύναμη.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, μετά την απομάκρυνση της ελληνικής φρουράς από τον Αγ. Ούρο και για χρονικό διάστημα περίπου μισής ώρας, μέχρι την άφιξη δύναμης καταστολής πλήθους και αμερικανικών E/Π, ούτε ένας από τους μαινόμενους διαδηλωτές εισήλθε στην εκκλησία.

Την επομένη 18 Μαρ 2004, διαδηλωτές επιτέθηκαν σε 4 σημεία φύλαξης (εκκλησίες- νεκροταφεία) της ελληνικής δύναμης και αφού εξανάγκασαν το προσωπικό να τα εγκαταλείψει, επιδόθηκαν σε καταστροφές και βεβηλώσεις.

Ανάλογες καταστροφές γίνανε σε όλο σχεδόν το Κόσσοβο εκτός του Β. Ανατολικού Σερβικού τομέα και των Σερβικών θυλάκων.

Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, 31 στρατιώτες της KFOR τραυματίσθηκαν, Σέρβοι πολίτες σκοτώθηκαν, χιλιάδες εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους, 935 σπίτια Σέρβων καταστράφηκαν, σε 10 δημόσια ιδρύματα (σχολεία, ταχυδρομεία, μονάδες υγείας, κλπ…) προξενήθηκαν σοβαρές ζημιές, 35 εκκλησίες και μοναστήρια βεβηλώθηκαν, 6 κωμοπόλεις και 9 χωριά υπέστησαν εθνοκάθαρση.

Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, ούτε η ελληνική αλλά ούτε καμιά άλλη δύναμη της KFOR έβαλε εναντίον των εξεγερμένων διαδηλωτών, δεδομένου ότι δεν υπήρχε ανάλογο νομικό πλαίσιο. Στο σημείο αυτό αναφύεται το ερώτημα πώς αυτή η τεράστια, για τα δεδομένα του Κοσσόβου δύναμη (KFOR, UN, UNMIK, Governmental Organizations, NGOs, κλπ…) πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο και δεν προέβλεψε την εξέγερση των Α-Κοσσοβάρων. Επιπλέον απαιτούνταν να δαπανηθεί ένα τεράστιο οικονομικό κεφάλαιο από όλον τον κόσμο, για την δημιουργία της αυτονομίας του Κοσσόβου και μόνο ;

Οι εμπειρίες του ελληνικού Στρατού από τα επεισόδια αυτά ήταν σημαντικές , δυστυχώς όμως δεν κεφαλαιοποιήθηκαν προς ανάλογη μελλοντική εκμετάλλευση. Σημαντική ήταν επίσης και η στρατιωτική διπλωματία, η οποία ασκήθηκε τόσο προς την τοπική κοινωνία, όσο και προς την υπόλοιπη πολυεθνική δύναμη. Το φιλότιμο του Έλληνα στρατιώτη μεγαλούργησε αλλά δεν κατάφερε να υπερισχύσει της εσωστρέφειας, του συντηρητισμού και των παθογενειών Στρατού και Πολιτείας, πού ενήργησαν στο Κοσσυφοπέδιο δαπανώντας τεράστια κονδύλια, χωρίς εθνική στρατηγική για τον διεμβολισμό του βαλκανικού εθνικισμού.

Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να αναφέρουμε είναι η αδυναμία του ελληνικού κράτους και του Ελληνικού Στρατού να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στην KFOR, έτσι παρά το γεγονός, ότι η Ελλάδα βρίσκονταν πλησιέστερα στο Κόσσοβο από οποιαδήποτε άλλη οργανωμένη χώρα την εποχή εκείνη, ο Ελληνικός Στρατός δεν κατάφερε να αναλάβει ούτε ένα ρόλο RSN [Role Specialist Nation], δηλαδή την διαχείριση και την υποστήριξη όλης της KFOR με κάποιο υλικό ή εφόδιο ή υπηρεσίας ή κάτι άλλο. Ούτε επίσης η πόλη της Θεσσαλονίκης εκμεταλλεύτηκε σε ικανοποιητικό βαθμό οικονομικά την KFOR, εξ’ αιτίας κυρίως των ιδεοληπτικών αντιδράσεων μερίδας της αριστεράς, που θεώρησε ότι μπορούσε να παρεμποδίσει την ανάπτυξη της KFOR για να «αποτρέψει τον Γ’ΠΠ» , παρακωλύοντας την κίνηση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Ο βαλκανικός και εν προκειμένω ο αλβανικός εθνικισμός, ουρά του τουρκικού την περίοδο αυτή, σ’ ένα πεδίο διαρκούς γεωπολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, απαιτεί ισχύ και επιθετική διπλωματία για την αντιμετώπιση του.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

CΑVUSOGLU : ΣΥΝΤΟΜΑ ... ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΙΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ !!!



Η επόμενη ημέρα των ολλανδικών εκλογών βρίσκει την Τουρκία και πάλι απέναντι στην Ολλανδία με ισοπεδωτικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu που σε δημόσια ομιλία του σήμερα υποστήριξε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στους Ολλανδούς Φιλελεύθερους του Rutte και τους ακροδεξιούς του Geert Wilders.

«Τώρα που οι εκλογές τελείωσαν, αν ρίξετε μια ματιά στα πολλά κόμματα της Ολλανδίας βλέπετε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα σε Φιλελεύθερους και τον φασίστα Βίλντερς, έχουν την ίδια νοοτροπία», είπε ο κ.Cavusoglu και απηύθυνε τη ρητορική ερώτηση «Πού πηγαίνετε; Πού οδηγείτε την Ευρώπη; Εσείς ξεκινήσατε την κατάρρευση της Ευρώπης. Εσείς σύρετε την Ευρώπη στην άβυσσο. Σύντομα θα ξεκινήσουν ιεροί πόλεμοι στην Ευρώπη» προέβλεψε.

Το μέτωπο που έχει ανοίξει η Τουρκία με την Ευρώπη περιλαμβάνει εκτός από την Ολλανδία και τη Γερμανία. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο και το χθεσινό πρωτοσέλιδο της Bild με τίτλο κατά του Ερντογάν, εξόργισε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Ο εκπρόσωπός του Χουσεΐν Μουφτούογλου κατηγόρησε το έντυπο για «νοοτροπία μίσους και προσβολή προς το πρόσωπο του Προέδρου μας». Ανέφερε ότι τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ανταγωνίζονται μεταξύ τους στην παραγωγή μη θεμελιωμένων ισχυρισμών κατά της Τουρκίας και του Προέδρου Ερντογάν και επιδίδονται στην πολιτική πολεμική αντί να προβάλλουν αμερόληπτες και σωστές ειδήσεις. Έτσι, ως προϊόντα ενημέρωσης που καλλιεργούν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, δεν έχουν καμία απολύτως αξία και είναι καταδικασμένα «να εξαφανιστούν στον κάδο απορριμμάτων της ιστορίας».

Ενέργειες που θα «πονέσουν» την Ευρώπη

Στο ίδιο κλίμα ήταν και η απάντηση του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντά στο αίτημα της Γερμανίας για την αποφυλάκιση του Ντενίζ Γιουτζέλ, ανταποκριτή της Βελτ που έχει προφυλακιστεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Ο κ. Μποζντά απάντησε ότι κανείς δεν μπορεί να υποδεικνύει στην τουρκική δικαιοσύνη πώς να κάνει τη δουλειά της. Όμως, πίσω από αυτές τις φραστικές επιθέσεις της Άγκυρας, και εν όψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου διαφαίνεται και η πρόθεση να υπάρξουν συγκεκριμένες ενέργειες που θα «πονέσουν» την Ευρώπη, όπως η συμφωνία Τουρκίας-ΕΕ, καθώς σε δύο ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη σύναψή της.

Τόσο ο πρωθυπουργός Yildirim, όσο και δυο υπουργοί, χθες ο υπουργός ΕΕ Ομέρ Τσελίκ και ο υπουργός Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu, δήλωσαν ανοικτά ότι η συμφωνία μπορεί να ακυρωθεί εφόσον δεν έχει υλοποιηθεί εκ μέρους της ΕΕ η καταβολή των 3 δις ευρώ προς την Τουρκία και η χαλάρωση του περιορισμού της βίζας για Τούρκους πολίτες στη ζώνη του Σένγκεν.«Μας έκαναν να χάσουμε το χρόνο μας για τη συμφωνία για τη βίζα» είπε χθες σε τηλεοπτικό πρόγραμμα ο κ. Cavusoglu και συνέχισε λέγοντας «και εμείς δεν εφαρμόζουμε τη συμφωνία επανεισδοχής και αναθεωρούμε τη συμφωνία για το μεταναστευτικό».

Πηγή Skai

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ !!! ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ !!!

Τι είναι οι Χαιρετισμοί της Παναγίας;

Ο Ακάθιστος Ύμνος ή αλλιώς Χαιρετισμοί, είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο ποίημα, γραμμένο τον 6ο αιώνα μ.Χ.,

 που μιλάει στην Παναγία και της λέει επαίνους, ευχαριστίες και προσευχές.
Οι Χαιρετισμοί εμπερικλείουν σε ποιητική μορφή, με πανέμορφα λόγια, όλες οι βασικές διδασκαλίες της Ορθοδοξίας για το Χριστό, την ενανθρώπισή του, το ρόλο της Παναγίας για τη σωτηρία του ανθρώπου, την αγνότητα και την αγιότητά Της κ.λ.π., αλλά και για τον αγώνα του ανθρώπου για ένωση με το Θεό και τη βοήθεια που ζητάει από το Χριστό και την Παναγία γι” αυτό τον αγώνα.
Ποιητής των Χαιρετισμών είναι μάλλον ο άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, ένας από τους μεγαλύτερους ελληνόγλωσσους ποιητές όλων των εποχών. Το ποίημα είναι μελοποιημένο, έχει μουσική και ανήκει στο είδος κλασικής μουσικής του Βυζαντίου που λέγεται «κοντάκιο». Έχει 24 στροφές «οίκους», οι οποίοι αρχίζουν, με τη σειρά, από τα 24 γράμματα της αλφαβήτου.
Πολύ όμορφοι Χαιρετισμοί έχουν γραφτεί και για πολλούς άλλους αγίους, αλλά οι Χαιρετισμοί της Παναγίας είναι η βασική έμπνευση για όλους τους άλλους που έχουν γραφτεί μετά.
Τον 7ο αιώνα, όταν ο λαός της Κωνσταντινούπολης σώθηκε από την επίθεση των Αβάρων μετά από παρέμβαση της Παναγίας, όλοι έψαλλαν στην Αγία Σοφία τον Ακάθιστο Ύμνο όρθιοι, εξ’ ου και το όνομά του. Τότε, μάλλον, γράφτηκε το πασίγνωστο αρχικό τροπάριο «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ».
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ψάλλει τους Χαιρετισμούς κάθε Παρασκευή βράδυ, τις πρώτες 5 εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.
Για την ακρίβεια, κόβουμε τους Χαιρετισμούς σε 4 κομμάτια, λέγονται «4 στάσεις» και λέμε από ένα κάθε Παρασκευή, ενώ την 5η Παρασκευή λέγεται ολόκληρο το έργο.
Τους Χαιρετισμούς τους απαγγέλλει με τη μουσική τους ο ιερέας. Πριν απ” αυτό, οι ψάλτες έχουν ψάλει ένα άλλο περίφημο μουσικό και ποιητικό έργο, που λέγεται «κανόνας των Χαιρετισμών» (οι κανόνες είναι ένα άλλο είδος βυζαντινής κλασικής μουσικής) και δημιουργός του είναι ένας ακόμη κορυφαίος ποιητής και μουσικός του Βυζαντίου, ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος.
Πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί μέσα στους αιώνες (και σήμερα) συνηθίζουν να διαβάζουν τους Χαιρετισμούς κάθε βράδυ, πριν κοιμηθούν, αντί για άλλη προσευχή. Από τις πολλές φορές, συχνά τους μαθαίνουν απ” έξω. Η συνήθεια αυτή είναι πολύ ωραία και σωστή, αφού οι ορθόδοξοι προτιμούμε να προσευχόμαστε με τις προσευχές της Εκκλησίας, παρά με προσευχές που δημιουργούμε εκείνη τη στιγμή (αν και λέμε στο Θεό και τέτοιες, αυτοσχέδιες, προσευχές). Ένας λόγος είναι ότι έτσι ο νους μας ξεκουράζεται και μπορεί να γίνει η προσευχή κυρίως με την καρδιά, δηλ. να στραφούμε ψυχικά προς το Θεό, χωρίς να απασχολούμαστε με το να φτιάξουμε εκείνη την ώρα τα λόγια που θα του πούμε. Και φυσικά, όταν διαβάζουμε μια προσευχή από βιβλίο (π.χ. τους Χαιρετισμούς ή ένα παρακλητικό κανόνα), ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε να πούμε στην Παναγία, στο Θεό ή σε έναν άγιο – κι εκείνος επίσης το ξέρει (ακόμα κι αν εμείς δεν ξέρουμε τι θέλουμε να του πούμε, εκείνος ξέρει τι υπάρχει στην καρδιά μας και, καθώς στρεφόμαστε προς αυτόν πνευματικά μέσω της προσευχής που διαβάζουμε, είναι σα να του το λέμε).
Πηγή: xristianos.gr
http://www.dogma.gr/diafora/ti-einai-oi-chairetismoi-tis-panagias/22997/

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΣΚΟΠΙΑ : ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ... ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ 2.000 ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ !!!


Εκατοντάδες ορθόδοξοι πιστοί μετατρέπουν τα διαμερίσματά τους σε ναούς και εκτελούν σε συνθήκες... παρανομίας τα θρησκευτικά καθήκοντά τους, γιατί, εάν συλληφθούν, θα κατηγορηθούν και για εγκληματική δράση!

Στο έλεος της απόλυτης αυθαιρεσίας της κυβέρνησης των Σκοπίων βρίσκονται εδώ και δεκαετίες οι ορθόδοξοι χριστιανοί του γειτονικού κράτους, καθώς οι ορθόδοξοι αδελφοί μας υφίστανται διώξεις που θυμίζουν έντονα τις συνθήκες των χριστιανών κατά τους πρώτους αιώνες! Και δεν είναι μόνο αυτό· οι ίδιοι είναι εγκαταλελειμμένοι τόσο από το ελληνικό κράτος όσο και από την ελληνική Εκκλησία.

Το θέμα έφερε στο προσκήνιο ο Χρήστος Νικολαΐδης, δημοσιογράφος της εφημερίδας «ΤΗΕSSNEWS» από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος επισκέφθηκε κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων τα Σκόπια και κατέγραψε τις συνθήκες ζωής αυτών των ηρωικών ανθρώπων. Μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια», μοιράστηκε μαζί μας τις εντυπώσεις του από αυτό το συγκλονιστικό οδοιπορικό και, συγχρόνως, μας μεταφέρει διδάγματα από τη γενναιότητα και τη θρησκευτική πίστη των κρυπτοχριστιανών των Σκοπίων. 

Η Αρχιεπισκοπή Αχρίδος ανάγεται στους χρόνους του Βυζαντίου και υπάγεται στο Πατριαρχείο Σερβίας. Το 1967, με απόφαση του τότε κομμουνιστή πρόεδρου της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, ακυρώθηκε και στη θέση της ιδρύθηκε η αποκαλούμενη «Μακεδονική Εκκλησία», που όμως δεν αναγνωρίστηκε ποτέ ούτε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ούτε από το Πατριαρχείο Σερβίας. Από τότε η Αυτοκέφαλη Εκκλησία των Σκοπίων αντιμετωπίζεται ως σχισματική. Το κίνητρο και την αφορμή για τον κ. Νικολαΐδη να επισκεφθεί τα Σκόπια αποτέλεσε η γνωριμία του με τον νυν Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος κ. Ιωάννη από την περίοδο των σπουδών του Αρχιεπισκόπου στη Θεσσαλονίκη.

ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
Το σύνολο των κρυπτοχριστιανών ανέρχεται σήμερα στους 2.000, οι οποίοι, φυσικά, αναγκάζονται να εκτελούν τα θρησκευτικά καθήκοντά τους σε συνθήκες... παρανομίας! «Οι ορθόδοξοι χριστιανοί αναγκάζονται να μετατρέπουν τα φτωχικά, μικρά διαμερίσματά τους σε ευκτήριους οίκους και να συγκεντρώνονται εκεί, με απόλυτες προφυλάξεις. Εάν συλληφθούν από την αστυνομία, κινδυνεύουν να κατηγορηθούν ακόμη και για τρομοκρατική δράση και να μεταφερθούν σιδηροδέσμιοι στη φυλακή!» Αυτή την εμπειρία μεταφέρει ο κ. Νικολαΐδης, ο οποίος έζησε από κοντά την κατανυκτική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων μέσα σε ένα τέτοιο διαμέρισμα-παρεκκλήσι του Αγίου Νεκταρίου στις 7 Ιανουαρίου, ημέρα Χριστουγέννων, σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο. «Ηταν πολύ συγκινητικά! Οι άνθρωποι αυτοί αγαπούν την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν θέλουν να ανήκουν στη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων. 

Αγαπούν την Ελλάδα, δεν διαπνέονται από τον μεγαλοϊδεατισμό περί σλαβικής Μακεδονίας και την αντίληψη ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου κ.ά. Συγκινούνται με αυτή την ατμόσφαιρα, επειδή τους θυμίζει τα δεινά και τα μαρτύρια που πέρασε και ο Αγιος Νεκτάριος» σημειώνει ο κ. Νικολαΐδης. Και συνεχίζει: «Ηταν εντυπωσιακό το γεγονός ότι, αν και η θερμοκρασία άγγιζε τους -10, οι άνθρωποι αυτοί δεν ένιωθαν καμία ενόχληση να ξεκινήσουν μέσα στο σκοτάδι, για να παρακολουθήσουν με απόλυτη μυστικότητα τη λειτουργία. Είδα ηλικιωμένους, άνδρες και γυναίκες, αλλά και μικρά παιδιά να συγκεντρώνονται σε αυτό το φτωχικό διαμέρισμα των 30 τετραγωνικών, που θυμίζει τα κτίσματα από τις εποχές του κομμουνιστικού καθεστώτος». 

Μέσα στο διαμέρισμα οι περίπου 70 πιστοί μεταλαμβάνουν από τα χέρια του π. Ειρηναίου, ανταλλάσσουν ασπασμούς και ευχές, και από τα στόματά τους ακούγεται η φράση: «Χρίστο ε ρόντινε» («Ο Χριστός ετέχθη»). «Με το τέλος της λειτουργίας», αναφέρει ο κ. Νικολαΐδης, «κάθονται όλοι γύρω από την Τράπεζα, συζητούν ήσυχα, ανταλλάσσουν γλυκά και πίνουν καφέ». 

Η συγκλονιστική εμπειρία του κ. Νικολαΐδη συνεχίστηκε την επόμενη ημέρα, όταν επισκέφθηκε το γυναικείο μοναστήρι της Αρχιεπισκοπής, που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 20 χιλιομέτρων από τα Σκόπια και στεγάζεται σε μια... αγροικία με ψηλούς μαντρότοιχους. Το μοναστήρι διακονούν επτά μοναχές.

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Οπως θυμάται ο κ. Νικολαΐδης, η θερμοκρασία άγγιζε εκείνο το πρωινό τους -21, αλλά αυτό διόλου δεν αποθάρρυνε τους πιστούς να συρρεύσουν εκεί από νωρίς το πρωί. Οι μοναχές με το γλυκό χαμόγελό τους υποδέχονται και οδηγούν τον κόσμο στον χώρο όπου άλλοτε ήταν η αποθήκη της αγροικίας και πλέον έχει μετατραπεί σε ναό! «Η αγροικία ανήκε σε έναν πιστό που τη δώρισε, ώστε να δημιουργηθεί το μοναστήρι. Στη μονή υπάρχει, εκτός από το μικρό Καθολικό, χώρος για τους επισκέπτες, θερμοκήπιο, εργαστήριο και αρχονταρίκι» αναφέρει ο κ. Νικολαΐδης.

ΟΙ ΦΟΒΕΡΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ 

Στο μοναστήρι ο κ. Νικολαΐδης συνάντησε και τον Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος κ. Ιωάννη, τον ηρωικό και ακατάβλητο ποιμενάρχη. «Ο κ. Ιωάννης παρέμεινε στη φυλακή για χρόνια, από το 2008 έως το 2015» τονίζει ο κ. Νικολαΐδης και συνεχίζει: «Αρχικά κατηγορήθηκε για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, μετά για κατάχρηση χρημάτων που μάζευε η “εγκληματική” αυτή οργάνωση και στη συνέχεια για πολεοδομικές παραβάσεις, καθώς έχτιζε έναν ναό στο χωριό του, το Νεζέπολε, λίγο έξω από το Μοναστήρι (Μπίτολα), σε ιδιόκτητο οικόπεδο της οικογένειάς του!

Ηταν πολύ συγκινητικό όταν μου είπε ότι στη φυλακή ήταν γι' αυτόν καλύτερα, όταν συνέκρινε τις συνθήκες που επικρατούσαν στο αστυνομικό τμήμα! Εκεί ήταν στοιβαγμένοι δέκα άνθρωποι μέσα σε ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα, χωρίς τήρηση των κανόνων υγιεινής. Για φανταστείτε το! Αρχιεπίσκοπος να διώκεται σαν εγκληματίας...» υπογραμμίζει, εκφράζοντας την εύλογη απορία του, ο κ. Νικολαΐδης. 

Μάλιστα, όταν ρώτησε ο ίδιος τον μακαριότατο πόσο δύσκολα υπομένει αυτή την πραγματικότητα, εκείνος απάντησε: «Οι χριστιανοί έχουμε μάθει στις θυσίες. Οι παλιοί χριστιανοί έπρεπε να κάνουν τις δικές τους, σε εμάς έτυχαν κάποιες άλλες. Τις υπομένουμε με τη χαρά ότι αυτές θα μας οδηγήσουν στη δικαίωση».

Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια 

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΞΕΝΑ ΚΕΝΤΡΑ !!! ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ !!!

Ξένα κέντρα ελέγχουν την ιστορία μας, η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και χρόνια υπο αυστηρή επιτήρηση!!!

Στην Αμφίπολη "σκάβουν"...…και "τρίζουν" τα "θεμέλια" όλου του κόσμου.
 "γεννιέται" o ελληνισμός τού μέλλοντος.

"γεννιέται" η ελληνική Τάξη Πραγμάτων.

 Από την πρώτη στιγμή τής ίδρυσης του σύγχρονου ελληνικού κράτους το παγκόσμιο σύστημα ήταν σε διαρκή συναγερμό.
Οι ισχυροί του κόσμου, οι οποίοι επέτρεψαν την ίδρυση αυτήν, γνώριζαν εξ' αρχής πόσο επισφαλές ήταν το εγχείρημά τους. Γνώριζαν εξ' αρχής πόσο επικίνδυνο για τη λειτουργία τού παγκοσμίου —και όχι μόνον του χριστιανικού— συστήματος ήταν η ύπαρξη ενός ομοιογενούς ελληνικού συστήματος.
Γνώριζαν εξ' αρχής ότι παίζουν με μια "βόμβα", η οποία δεν συγχωρεί λάθη και θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να "σκάσει" στα μούτρα τους. Γνώριζαν ότι υπήρχε κίνδυνος να ανοίξουν τον "ασκό του Αιόλου" και να τους καταστρέψει όλους η επιλογή τους. Απελευθέρωναν ένα "φίδι", το οποίο ήθελαν να το βάλουν στην ίδια "αυλή" με τα "κατοικίδιά" τους …Ένα "φίδι", του οποίου τα ένστικτα δεν θα το συμμόρφωναν ποτέ στις εντολές τους …Ένα "φίδι", που θα αρκούσε μια στιγμιαία ολιγωρία για να τους "δαγκώσει".
Έχοντας όμως μια σχεδόν άρρωστη αίσθηση υπεροχής και παντοδυναμίας υποτίμησαν τον κίνδυνο. Νομίζοντας ότι η δική τους δύναμη, σε συνδυασμό με την οικονομική εξάρτηση και την στρατιωτική αδυναμία —λόγω μεγέθους—, είναι αρκετά για "δέσουν" την Ελλάδα στο "άρμα" τους, τόλμησαν ένα εγχείρημα, το οποίο επί αιώνες ήταν "ταμπού" για το χριστιανικό σύστημα της Ρώμης …Τόλμησαν να δημιουργήσουν μια αμιγώς ελληνική κοινωνία, στην οποία δεν θα μπορούσαν να βάλουν κανένα "ταβάνι" στον τομέα της μόρφωσης και βέβαια των φιλοδοξιών. Δημιούργησαν ένα μικρό εθνικό κράτος, του οποίου τον έλεγχο μέσα σε μια "κοινωνία" εκατοντάδων κρατών θεωρούσαν εύκολη υπόθεση. Για λόγους, λοιπόν, οι οποίοι ήταν γνωστοί σ' αυτούς —και άγνωστοι στους περισσότερους Έλληνες— η Ελλάδα τέθηκε άμεσα υπό στενή επιτήρηση.
Στην στενή αυτή "επιτήρηση" της Ελλάδας δεν συμμετείχα μόνον τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα εξουσιών, τα οποία "εκφράζονται" μέσω των Πρεσβειών των γνωστών ιμπεριαλιστών, αλλά συμμετείχαν και φαινομενικά άσχετες επιστημονικές "αποστολές" …Οι ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα ήταν ανάμεσα σ' αυτές. Αυτές οι "σχολές" ήταν πάντα μια πολύ "βρόμικη" υπόθεση. Από τα πρώτα χρόνια τής απελευθέρωσης οι "φιλέλληνες" περιηγητές έπαιζαν έναν πολύ ύποπτο ρόλο …Έναν ρόλο, ο οποίος τις συνέδεε απ’ ευθείας με τις πρεσβείες των χωρών στις οποίες ανήκαν. Μέσα στον χρόνο αποκαλύφθηκε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων τα μέλη αυτών των "σχολών" ήταν ταυτόχρονα και μέλη μυστικών υπηρεσιών.
Πίσω δηλαδή από μια "βιτρίνα" φανατικών φιλελλήνων και αρχαιολατρών υπήρχε πολύ "σαβούρα" τού ιμπεριαλισμού …Επιλεγμένα μέλη τής κατασκοπευτικής "ελίτ", εφόσον οι περισσότεροι από αυτούς ήταν υψηλής μορφώσεως και όχι απλοί κουμπουροφόροι πράκτορες. Εκτός δηλαδή από αρχαιοκάπηλοι —άρπαγες για λογαριασμό των χωρών τους— που ήταν, το πιο σύνηθες ήταν κάποιοι από αυτούς να είναι και μυστικοί πράκτορες. Τι δουλειά είχαν αυτοί οι πράκτορες με την αρχαιολογία; Γιατί ο ιμπεριαλισμός να ενδιαφέρεται για την αρχαιολογία;
Ο ιμπεριαλισμός έχει πάντα μεγάλο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία, ειδικά όταν το κράτος στο οποίο αναφερόμαστε είναι η Ελλάδα. Μια Ελλάδα, η οποία έκρυβε μια αρχαιολογική "πυριτιδαποθήκη" στα σπλάχνα της …Μια "πυριτιδαποθήκη", η οποία θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να τινάξει το παγκόσμιο σύστημα στον αέρα. Τον έλεγχο αυτής της "πυριτιδαποθήκης" ανέλαβαν αυτές οι "σχολές". Στα χρόνια τής απόλυτης προτεσταντικής ισχύος δεν είναι παράξενο που οι περισσότερες από αυτές της "σχολές" ανήκουν σε προτεσταντικά κράτη …Ακόμα και σε κράτη, των οποίων τα μεγέθη δεν δικαιολογούν τέτοιου είδους πρακτικές και είναι φανερό ότι εμφανίζονται απλά και μόνον για να γίνονται κάποιοι "πολλοί".
Αν ψάξει κάποιος να δει ποια κράτη διατηρούν τέτοιου είδους "σχολές" στην Ελλάδα, θα εντοπίσει τους γνωστούς "υπόπτους" …Αυτούς, οι οποίοι μέχρι πριν από λίγες ημέρες μάς "μάλωναν" σαν τεμπέληδες και άχρηστους …Οι "Μεγάλες" Δυνάμεις, με επικεφαλής και πρωταγωνιστές τούς προτεστάντες. Σχεδόν έναν αιώνα, δηλαδή, πριν δει η Ελλάδα τους "εταίρους" τής Ενωμένης
Ευρώπης να την "βρίζουν" σαν απειλή του "ευρώ", τους είδε να έρχονται στην Αθήνα σαν "αρχαιολάτρες", για να προστατεύσουν τη χριστιανική Ευρώπη από την απειλή της …Πάντα η ίδια προτεσταντική "αυλή"…
Η Βρετανία και οι ΗΠΑ, μαζί με τους "δορυφόρους" τους Αυστραλία και Καναδά …Οι δημιουργοί του ναζισμού, Γερμανία και Αυστρία …Σύσσωμη η προτεσταντική Σκανδιναβία, η Σουηδία, η Δανία, η Νορβηγία και η Φιλανδία …Οι "Κάτω Χώρες", Ολλανδία και Βέλγιο …Κοντά σ' αυτούς —αναγκαστικά— και η Γαλλία με την Ιταλία, τους οποίους οι προτεστάντες χρησιμοποιούσαν πάντα και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν για "ξεκάρφωμα", προκειμένου να μην φαίνονται μόνοι τους. Οι ίδιοι άνθρωποι, δηλαδή, οι οποίοι ακόμα και σήμερα μάς συκοφαντούν σε ολόκληρο τον Πλανήτη σαν άχρηστους, είναι αυτοί, οι οποίοι από "θαυμασμό" διατηρούν αρχαιολογικές "σχολές" στην Ελλάδα. Οι ίδιοι, δηλαδή, οι οποίοι μας διαβάλουν, είναι οι ίδιοι που ξοδεύουν χρήματα των πολιτών τους, για να αναδείξουν τη "δόξα" της Ελλάδας. Παράξενο δεν είναι;
Όταν αυτές οι "σχολές" δεν λεηλατούσαν τις ελληνικές αρχαιότητες, απλά έπαιζαν παιχνίδια ιμπεριαλισμού. Με εντολές "έξωθεν" αποφάσιζαν πότε θα πάρει ο ελληνικός λαός κάποια "ένεση" εθνικής υπερηφάνειας από κάποια καινούργια αρχαιολογική ανακάλυψη. Αυτοί αποφάσιζαν μέχρι πού θα γίνονταν "ανασκαφές" και άρα μέχρι πού
θα "έφτανε" κάθε φορά ο ελληνισμός. Κάποιοι χώροι εκ των δεδομένων αποκλείονταν από τις αρχαιολογικές έρευνες, γιατί απλούστατα δεν συνέφεραν στα ξένα "αφεντικά". Η Μακεδονία, για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια "μπήκε" στον χάρτη τής "Ελλάδας" και όχι όταν απελευθερώθηκε. Η Θράκη, προφανώς, δεν έχει ακόμα "απελευθερωθεί" από τους Οθωμανούς. Η αρχαιολογία, δηλαδή, στην "Μπανανία" της Ελλάδας ήταν πάντα ένας χώρος, ο οποίος ελεγχόταν στενά από τους ξένους.
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν απαγορευμένα μέρη, όπου ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, όπως
η Ελλάδα, δεν μπορεί να κάνει έρευνες κατά το δοκούν. Δεν μιλάμε για ολόκληρα γεωγραφικά διαμερίσματα, τα οποία είναι αποκλεισμένα από ανασκαφικούς σχεδιασμούς. Ακόμα και στην Ακρόπολη, στο κέντρο τής ελληνικής πρωτεύουσας, υπάρχουν "απαγορεύσεις". Αρκεί μια απλή περιήγηση και αυτό γίνεται αμέσως αντιληπτό. Υπάρχουν μυστηριώδη "ανοίγματα", τα οποία έχουν "ταπωθεί" με τσιμεντένιους ογκόλιθους και τα οποία απαγορεύεται στον οποιονδήποτε να τα αγγίξει, χωρίς να ενημερώσει κάποιους "προστάτες" …Ακόμα κι αν αυτός είναι η ίδια η ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία.
Αν ο οποιοσδήποτε περιηγητής ρωτήσει κάποιον υπεύθυνο να του πει τί βρίσκεται πίσω από αυτούς τους ογκόλιθους, δεν θα πάρει απάντηση, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει τέτοια απάντηση …Δεν έχει η ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία τέτοια απάντηση. Στην πραγματικότητα κανένας δεν είναι σε θέση σήμερα να πει υπεύθυνα —και με αξιόπιστα στοιχεία— αν υπάρχει κάτι "κάτω" από την Ακρόπολη ή όχι …Αν υπάρχει κάτι, τη στιγμή που από την αρχαιότητα υπήρχαν μαρτυρίες για μυστικά περάσματα ή χώρους, τους οποίους χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά οι ιερείς …Αν διερευνήθηκαν έστω αυτές οι ιστορικές καταγραφές για την ορθότητά τους. Εμείς, δηλαδή, δεν λέμε ότι υπάρχει κάτι "κάτω" από την Ακρόπολη …Εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει κανένας να μας πει υπευθύνως ότι δεν υπάρχει.
Αυτές τις απαντήσεις αναζήτησαν κάποτε και οι Ναζί, όταν κατέκτησαν την
Ελλάδα. Έχοντας, ως κατακτητές, απόλυτη εξουσία στην Ελλάδα, προσπάθησαν να κάνουν αυτό, το οποίο μέχρι τότε οι ίδιοι απαγόρευαν —εξ’ αποστάσεως— να κάνει το ελληνικό κράτος …Προσπάθησαν να "ψηλαφίσουν" τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, για να πάρουν τις απαντήσεις που ήθελαν. Οι ίδιοι, δηλαδή, οι οποίοι διατηρούσαν αρχαιολογική "σχολή" στην προπολεμική Ελλάδα, δεν ενθάρρυναν ποτέ τις έρευνες στην Ακρόπολη και μόλις την κατέκτησαν, ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο για τα "περαιτέρω". Σαν επιστημονικοί "σύμβουλοι" της ελληνικής Κυβέρνησης, δηλαδή, είχαν άλλη άποψη από εκείνη που είχαν οι ίδιοι σαν "αφεντικά" της Ελλάδας.
Αυτή η ιμπεριαλιστική συμπεριφορά, η οποία κάποτε ήταν απροκάλυπτη, σήμερα έχει αλλάξει τουλάχιστον στο επίπεδο της "βιτρίνας". Οι προτεστάντες ιμπεριαλιστές, προκειμένου να μην προκαλούν, έχουν αλλάξει συμπεριφορά, αλλά όχι στόχους …Στόχους, οι οποίοι έχουν να κάνουν με τον απόλυτο έλεγχο των ανασκαφών στον ελλαδικό χώρο. Αυτό σήμερα το καταφέρνουν μέσω των πολιτικών κομμάτων. Εκμεταλλεύονται τον κομματισμό, ο οποίος —με τις "ευλογίες" των τοπικών πρεσβειών— έχει επιβληθεί σε ολόκληρη την κρατική λειτουργία και με τον τρόπο αυτόν ελέγχουν ολόκληρη την κοινωνία. Εκμεταλλεύονται τον "καρκίνο" τής νεότερης Ελλάδας και μέσω αυτού μπορούν πλέον και επεμβαίνουν, χωρίς να φαίνονται και να προκαλούν. Επεμβαίνουν ακόμα και σε τομείς άσχετους με την εξουσία, όπως είναι η επιστήμη της αρχαιολογίας.
Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος; — θα αναρωτηθεί κάποιος, ο οποίος δεν γνωρίζει πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί και τα κυκλώματα …Μα, μέσω της δήθεν επιστήμης και των δήθεν θεματοφυλάκων της. Οι ιμπεριαλιστές ελέγχουν τα κόμματα και όποιος ελέγχει τα κόμματα, ελέγχει τα πάντα στην Ελλάδα. Τα κόμματα μεταξύ άλλων ελέγχουν και τους "επιστήμονες", οι οποίοι θα τοποθετηθούν "αξιοκρατικά" στα Πανεπιστήμια. Εκεί επεμβαίνουν οι ιμπεριαλιστές. Αυτοί στην πραγματικότητα "φιλτράρουν" τα πρόσωπα εκείνα, τα οποία στη συνέχεια τα κόμματα θα "σπρώξουν". Στις πρεσβείες δηλαδή αποφασίζονται τα πρόσωπα εκείνα, τα οποία θα "σπρωχθούν" από όλα τα κόμματα ολόκληρου του πολιτικού φάσματος.
Όποιον χώρο θεωρούν ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντά τους, τον ελέγχουν απόλυτα. Ανάμεσα στους χώρους αυτούς είναι και η αρχαιολογία …Το ίδιο ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντά τους όσο για παράδειγμα είναι και η ελληνική Δικαιοσύνη. Όπως οι ξένοι έχουν τον πρώτο λόγο στις τοποθετήσεις των ανώτατων δικαστικών τής χώρας, έτσι έχουν και κάποιον αντίστοιχο ρόλο στη στελέχωση των πανεπιστημιακών αρχαιολογικών εδρών. Από τη στιγμή που η αρχαιολογία είναι από τα ζωτικής σημασίας ενδιαφέροντα γι' αυτούς, ευνόητο είναι ότι θα ελέγχουν ολόκληρο τον επιστημονικό της χώρο. Από τα ίδια γραφεία, δηλαδή, πέρασαν για "έγκριση" ονόματα όπως για παράδειγμα ο δικαστής Ζαγοριανός ή η αρχαιολόγος Παλαγγιά. Κάποιοι ξένοι τούς γνώριζαν πολύ πριν τους μάθουμε εμείς από τα "έργα" τους.
Αυτό είναι λογικό, εφόσον μπορεί κάποιος να αντιληφθεί το
μέγεθος των συμφερόντων, τα οποία απειλούνται από τηναρχαιολογία και βέβαια το ανασκαφικό της έργο.
Όπως δεν θα άφηναν ποτέ ελεύθερη και ανεξάρτητη την ελληνική Δικαιοσύνη να "σκάψει" στο θέμα της επικίνδυνης Siemens, έτσι δεν θα άφηναν ποτέ ελεύθερη και ανεξάρτητη την ελληνική αρχαιολογία να σκάψει σε αρχαιολογικούς χώρους τής επικίνδυνης Μακεδονίας. Είναι δηλαδή κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι κάποιοι καταλαμβάνουν τις πανεπιστημιακές τους έδρες με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι άλλοι καταλαμβάνουν τις δικαστικές τους έδρες.
 Τις καταλαμβάνουν με καθαρά κομματικά κριτήρια, τα
 οποία όμως επηρεάζονται απόλυτα από τις συστατικές "επιστολές" των προϊσταμένων ξένων αρχαιολογικών "σχολών".
Η απόδειξη —ή έστω, για τους καχύποπτους, οι "αποχρώσες ενδείξεις"— αυτής της παράνομης δοσοληψίας μπορεί να γίνει εμμέσως. Μια ύποπτη και παράνομη δοσοληψία μπορεί να αποκαλυφθεί από τις ανθελληνικές "αντιπαροχές" που εισπράττουν οι ξένοι από συγκεκριμένους "Έλληνες". Είναι η σχεδόν πάντα αναμενόμενη αντίδραση κάποιων συγκεκριμένων "Ελλήνων", κάθε φορά που τα συμφέροντά των ξένων απειλούνται και χρειάζονται την ελληνική "κατανόηση". Μια "κατανόηση", η οποία ποτέ δεν εξυπηρετεί ούτε την επιστήμη ούτε τα ελληνικά συμφέροντα.
Κάθε φορά, δηλαδή, που προκύπτει πρόβλημα με ένα αρχαιολογικής υφής θέμα, βλέπουμε να ξεπληρώνονται πολιτικά και ιδιωτικά "χρέη" με επιστημονικές "πληρωμές". Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που βολεύει τα αφεντικά …Τα αφεντικά, τα οποία διορίζουν μόνοι τους στα Πανεπιστήμια όποιους τους υπηρετούν. Δεν είναι τυχαίο, δηλαδή, που οι πανεπιστημιακοί "σχεδιαστές", οι οποίοι επιβάλουν ή απορρίπτουν ανασκαφικούς σχεδιασμούς της ελληνικής Πολιτείας, είναι μιας συγκεκριμένης νοοτροπίας και "προσανατολισμού". Δεν είναι τυχαίο που τα "παράσιτα" —τα οποία αποπροσανατολίζουν ή παραπλανούν την κοινή γνώμη όταν "εκπέμπονται"— έχουν σαφή κομματικά αλλά και ιδεολογικοθρησκευτικά "χρώματα".
Παντού υπάρχουν "επιτηρητές" και "προπαγανδιστές", προκειμένου να ελέγχουν την εξέλιξη των πραγμάτων. Βλέπουμε, για παράδειγμα, τι συμβαίνει σήμερα στην Αμφίπολη. Η Μενδώνη βρίσκεται μέρα και νύχτα στις ανασκαφές. Θα πει κάποιος: δεν είναι σοβαρή υπόθεση για το Υπουργείο Πολιτισμού η ανασκαφή; …Πολύ σοβαρή υπόθεση είναι. Είναι όμως επίσης πολύ σοβαρή και η θέση τής Γραμματέως τού Υπουργείου. Μία θέση, η οποία βρίσκεται στην Αθήνα. Τι δουλειά έχει η Μενδώνη να βρίσκεται νυχθημερόν στην ανασκαφή; Δεν είναι δική της δουλειά η επίβλεψη της ανασκαφής …Πληρώνουμε άλλους, για να την κάνουν αυτήν. Η Μενδώνη είναι ανώτατο στέλεχος ενός Υπουργείου, το οποίο έχει ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων. Το ότι είναι σημαντική η ανασκαφή τής Αμφίπολης για την Ελλάδα, δεν σημαίνει ότι ο Πρωθυπουργός θα στήσει αντίσκηνο απέναντι από την ανασκαφή.
Γιατί λοιπόν βρίσκεται εκεί διαρκώς η Μενδώνη; …Γιατί βρίσκεται εκεί η "εκλεκτή" τού Νεοταξίτη Σημίτη και όλων των Κυβερνήσεων στα χρόνια των Μνημονίων και της τοκογλυφικής "χολέρας"; Μήπως γιατί κάποιοι θέλουν να έχουν από πρώτο χέρι ενημέρωση για την πορεία της; Μήπως γιατί κάποιοι θέλουν να έχουν τον πρώτο λόγο στη διαχείριση των πληροφοριών, που αναγκαστικά θα πρέπει να διοχετευτούν προς τα ΜΜΕ; Προφανώς οι "προστάτες" τής Μενδώνη έκριναν ότι εκεί έπρεπε να βρίσκεται η "υπάλληλός" τους και εκεί την έστειλαν. Προφανώς οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι υποτακτικοί των ιμπεριαλιστών Σημίτηδες έκριναν ότι πρέπει να έχουν οι ίδιοι άμεση πληροφόρηση για τα συμβαίνοντα στην ανασκαφή.
Γι' αυτόν τον λόγο η "εκλεκτή" τού γερμανόδουλου Σημίτη έχει "κατασκηνώσει" έξω από τον "τάφο" της Αμφίπολης …Για να προστατεύσει τον "κοσμοπολιτισμό" τού μνημείου και αν μπορεί να βάλει αυτό το μνημείο να υποστηρίξει τον "αχταρμά" τής Νέας Τάξης …Να μην προλάβουν και το "μολύνουν" κάποιοι με εθνικές "υπερηφάνειες" και άλλα "ταπεινά" …και ως εκ τούτου ανεπιθύμητα στους διεθνιστές τοκογλύφους. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό πως στην περίπτωση αυτού του "τάφου" συμβαίνουν ύποπτα πράγματα και γι' αυτόν τον λόγο βλέπουμε διαρκώς ύποπτες συμπεριφορές …Ύποπτες συμπεριφορές ακόμα και από "επιστήμονες", των οποίων ο λόγος θα έπρεπε φυσιολογικά να είναι καθαρά επιστημονικός και άρα απόλυτα αντικειμενικός, εφόσον θα πρέπει να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στα στοιχεία και βέβαια στην απλή λογική.
Κάτι τέτοιο δεν βλέπουμε να συμβαίνει. Φτάσαμε στο σημείο να μπορούμε να "μαντέψουμε" την "επιστημονική" εξήγηση και ερμηνεία τού κάθε αρχαιολόγου, μαθαίνοντας απλά και μόνον την ιδεολογική του προέλευση. Ακούγοντας λοιπόν καθημερινά τα παράξενα και τα περίεργα, η απορία μας είναι το γιατί υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να εξευτελιστούν επιστημονικά, προκειμένου να δημιουργήσουν πολιτικά κέρδη, τα οποία φαινομενικά δεν τους αφορούν. Δεν λέμε κάτι το περίεργο, όταν μιλάμε για εξευτελισμό. Όταν η επιστήμη εμπλέκεται με την πολιτική, αυτή είναι που βγαίνει χαμένη και άρα χαμένος είναι και ο επιστήμονας εκείνος, ο οποίος δεν σέβεται τα όριά της και τα παραβιάζει. Όταν σε ένα καθαρά ιστορικό —και άρα επιστημονικό— θέμα κάποιοι επιστήμονες αγνοούν τα στοιχεία και πολιτικολογούν με βάση την ιδεολογία τους, υπάρχει πρόβλημα.
Όταν εμφανίζεσαι στα ΜΜΕ με την ιδιότητα του επιστήμονα και δεν περιορίζεσαι στα υπάρχοντα στοιχεία, αλλά πολιτικολογείς ως άνθρωπος που πιστεύει στον διεθνισμό, τον αγνωστικισμό ή τον μαρξισμό, υπάρχει πρόβλημα. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν κάθε φορά που προκύπτει κάτι, το οποίο είτε δικαιώνει είτε ανυψώνει τον ελληνισμό, να εμφανίζονται συγκεκριμένοι άνθρωποι από συγκεκριμένους χώρους και με "ψευδοεπιστημονικά" επιχειρήματα να προσπαθούν να μειώσουν ή να ακυρώσουν το όποιο αποτέλεσμα προκύπτει. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που προκύπτει ένα ιστορικής φύσης θέμα, η "επιστήμη" —κατά "σύμπτωση"— να βρίσκεται πάντα από την πλευρά που μειώνει τον ελληνισμό και εξυπηρετεί την ιδεολογία τους.
Δεν μπορεί, δηλαδή, να είναι σύμπτωση που την ρωμαϊκή "δημιουργικότητα" στην Αμφίπολη την "ανακάλυψε" το ίδιο κύκλωμα, το οποίο πιστεύει στον σμυρναίικο "συνωστισμό" …Το ίδιο κύκλωμα, το οποίο θεωρεί το έντονο ενδιαφέρον των Ελλήνων για τις ανασκαφές "τούρκικο σήριαλ" …Το ίδιο κύκλωμα, το οποίο θεωρεί τις "Καρυάτιδες" κακόγουστες απομιμήσεις των αθηναϊκών, πληρωμένες από κάποιον "φαντασμένο" και νεόπλουτο Μακεδόνα. Όλα αυτά δεν είναι φυσιολογικά. Δεν είναι δυνατόν να μπορεί κάποιος να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι πάντα θα προκύψει η αρνητική —σε ανθελληνικό βαθμό— "επιστημονική" γνωμάτευση από τους "επιστήμονες" εκείνους, οι οποίοι ανήκουν σε συγκεκριμένους πολιτικοϊδεολογικούς "πυρήνες"…
Εκτός κι αν είναι διαφορετική η αρχαιολογία εκείνη πουμαθαίνουν οι κοινοί επιστήμονες από αυτήν που μαθαίνουν οι φανατικοί νεοταξίτες διεθνιστές. Δεν είναι δυνατόν, όταν ακούς μια "επιστημονική" γνωμάτευση, να μπορείς περίπου να "μαντέψεις" —ανάλογα με το πολιτικό "μήνυμά" που προκύπτει εξαιτίας της— από ποιον "χώρο" είναι βολεμένος στην κρατική του θέση ο "επιστήμονας" που την εκφέρει. Επειδή είναι σπάνιες —έως αδύνατες— τέτοιες "συμπτώσεις", θεωρούμε ότι δεν είναι τέτοιες. Μόνον η έννοια του συμφέροντος μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιες συμπεριφορές. Μόνον η έννοια των κομματικών σκοπιμοτήτων και των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων μπορεί να "καπελώσει" την επιστημονική αλήθεια.
Μόνον για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα —τα οποία εκ πρώτης όψεως δεν είναι ορατά— θα μπορούσαν κάποιοι "επιστήμονες" να λειτουργήσουν εις βάρος τής επιστημοσύνης τους και άρα και εις βάρος των εαυτών τους. Μόνον για προσωπικά συμφέροντα και βολέματα θα δέχονταν όλοι αυτοί οι "επιστήμονες" να γίνονται "λεία" ακόμα και για τους πονηρούς των καφενείων. Δεν υπάρχει δηλαδή καμία λογική στον συνεχή αυτοεξευτελισμό των αρχαιολόγων, εξαιτίας των "επιστημονικών" εκτιμήσεών τους, οι οποίες δεν αντέχουν ούτε σε κριτική καφενείου. Αυτοεξευτελίζονται οι επιστήμονες, όταν, πάνω στην αγωνία τους να υπερασπιστούν την ιδεολογία τους ή τα αφεντικά τους, ξεφεύγουν από τα όρια τής επιστήμης τους και λένε ηλιθιότητες, οι οποίες γίνονται αντιληπτές και από τους πλέον άσχετους.
Αυτό είδαμε για άλλη μία φορά με την περίπτωση της Αμφίπολης. Δεν υπάρχει ούτε μία φάση του όλου θέματος, όπου να μην προσπάθησαν κάποιοι αρχαιολόγοι να προκαλέσουν σύγχυση, παραβλέποντας όχι απλά την επιστημονική γνώση και λειτουργία, αλλά και την ίδια τη λογική. Ξεκίνησαν κατ’ αρχήν με τη χρονολόγηση του "τάφου" πριν καν οι ανασκαφείς περάσουν "κάτω" από τις "Καρυάτιδες" και άρα πριν ολοκληρωθεί μια στοιχειώδης πρώτη συλλογή στοιχείων. Οι "κύκλοι", στους οποίους αναφερόμαστε, προσπάθησαν από την αρχή τής ανασκαφής να προκαλέσουν σύγχυση και να δημιουργήσουν "αμφιβολίες" πάνω στην "καταγωγή" τού έργου, με στόχο να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο και να υποβαθμίσουν την αξία του.
Χωρίς να έχουν κανένα στοιχείο της ανασκαφής —και άρα επιστημονικό δεδομένο— και χωρίς να σέβονται ούτε καν την κοινή λογική, απέδωσαν ένα έργο αυτής της ποιότητας και αξίας στους Ρωμαίους. Οι ίδιοι οι ανασκαφείς δεν είχαν αποκαλύψει καλά-καλά τις "Καρυάτιδες" και οι γνωστοί "κύκλοι" "έβλεπαν" ρωμαϊκό πολυάνδριο στην Αμφίπολη. Χωρίς να έχουν την παραμικρή ενημέρωση για την ανασκαφή, έκαναν το πιο δύσκολο μέρος τής αρχαιολογικής έρευνας …Έκαναν επιστημονική "χρονολόγηση" …Αναγκαστικά επιστημονική, εφόσον κάποιοι μιλούσαν δημοσίως ως καθηγητές Πανεπιστημίων και όχι ως ανώνυμες νοικοκυρές με άποψη.
Δεν μιλούσαν όμως μόνον χωρίς στοιχεία …Μιλούσαν και χωρίς λογική. Με ποια λογική και εξαιτίας ποιου λόγου οι Ρωμαίοι θα κατασκεύαζαν ένα τόσο πολυδάπανο και απαιτητικό έργο στη μέση τού "πουθενά" γι' αυτούς; Σε μια εποχή, μάλιστα, που είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η Ρώμη ήταν "παραγκούπολη" και λεηλατούσε τις φημισμένες ελληνικές πόλεις, για να αποκτήσει "λάμψη". Γνωρίζουν αυτοί, οι οποίοι υποστηρίζουν την ρωμαϊκή "εκδοχή", σε τι κατάσταση βρισκόταν η Ρώμη στην εποχή στην οποία περίπου αναφέρονται; Γιατί η Ρώμη να δημιουργήσει ένα τέτοιο μνημείο και μάλιστα "κρυφό", εφόσον από την ανασκαφή προκύπτει ότι το μνημείο ήταν ήδη από τα χρόνια της αρχαιότητας θαμμένο; Υπάρχει κάπου αλλού στον κόσμο ένα αντίστοιχο ρωμαϊκό μνημείο με μια στοιχειώδη ομοιότητα, ώστε να δικαιολογείται η επίκλησή του ως παράδειγμα;
Εδώ, δηλαδή, δεν μιλάμε για επιστημονικού τύπου "διαφωνία" …Δεν μιλάμε για το δικαίωμα του κάθε επιστήμονα να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του …Εδώ μιλάμε για "κοτσάνα", η οποία απειλεί τη λογική και η οποία μπορεί να κριθεί στα καφενεία. Από πού προέκυψε αυτή η άποψη; Εφόσον δεν υπάρχουν ανάλογα ρωμαϊκά μνημεία, από πού ορμώμενοι όλοι αυτοί κατέληξαν στο συμπέρασμα αυτό; Έχουν κάποιο κληρονομικό "χάρισμα"; Αν η Ρώμη έφτιαχνε τέτοια μνημεία για κάθε μάχη που έχανε στρατιώτες, θα έπρεπε ολόκληρη η Ευρώπη να είναι γεμάτη από μαρμάρινα μνημεία …Τα μάρμαρα όλου του κόσμου δεν θα της έφταναν, για να "τιμήσει" τους νεκρούς της με έναν ανάλογο τρόπο. Μήπως και το ναυάγιο των Αντικυθήρων με τα ελληνικά έργα τέχνης προοριζόταν για κάποια "Αμφίπολη" από τις πολλές που οι Ρωμαίοι έδωσαν μάχες;
Όμως, τη "δουλειά" τους οι "αρχαιολόγοι" την έκαναν. Παριστάνοντας τους επιστήμονες, πέρασαν το πολιτικό τους μήνυμα. Απογοήτευσαν πολλούς Έλληνες και τους έκαναν να αισθάνονται άσχημα για τον αρχικό τους ενθουσιασμό. Παριστάνοντας τους μορφωμένους κοσμοπολίτες, έκαναν κάποιους να αισθάνονται σαν "επαρχιώτες" του εθνικισμού. Με τον τρόπο αυτόν σαμποτάρισαν όσο μπορούσαν την θεμιτή προσπάθεια κάποιων να υψώσουν το εθνικό φρόνιμα, σε μια εποχή που το ηθικό του ελληνικού λαού βρίσκεται στα "Τάρταρα". Ως γνήσια νεοταξίτικα "όργανα" προσπάθησαν να "φρενάρουν" την εθνική περηφάνια πριν αυτή αναπτυχθεί επικίνδυνα. Προστάτευσαν κι αυτοί τον "κοσμοπολιτισμό" τού μνημείου, όπως και η Μενδώνη …Πρώτοι απ’ όλους "κατήγγειλαν" εγκαίρως τον κίνδυνο της πολιτικής "εκμετάλλευσης" της ανασκαφής …Κατήγγειλαν προκαταβολικά τους "Ελληναράδες" πριν αρχίσουν τους "μπανάλ" εθνικούς πανηγυρισμούς.
Λες κι αυτό το "μήνυμα" είναι η αρμοδιότητα των αρχαιολόγων. Στα "αρχαιολογικά" αποδείχθηκαν άχρηστοι σκράπες, αλλά στα πολιτικά στόχευσαν "διάνα". Πριν "φουσκώσει" το στήθος κάποιων Ελλήνων με εθνική περηφάνια, έσπευσαν να το "ξεφουσκώσουν". Το "επιστημονικό" πόρισμα το είχαν έτοιμο και ήταν απογοητευτικό για τους Έλληνες: Οι πλούσιοι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν τους φτωχούς Έλληνες σαν εργατοτεχνίτες, για να φτιάξουν αυτό το καθαρά ρωμαϊκής σκοπιμότητας έργο. Σαν να μας έδωσαν οι Γερμανοί "φασόν" να φτιάξουμε κανένα μικρό μοντέλο τής Φολκσβάγκεν …Έτσι απλά …Χωρίς κανένα στοιχείο στη διάθεσή τους.
Αφού τελείωσαν με τα "ιστορικά", έπιασαν και τα "τεχνικά". Χωρίς καθόλου ντροπή ανέλαβαν να "εξηγήσουν" και τις τεχνικές λεπτομέρειες του αρχαιολογικού ευρήματος …Και πάλι οι ίδιοι άνθρωποι των ίδιων "κύκλων" …και πάλι χωρίς κανένα στοιχείο. Το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον βλακώδες, εφόσον έφτασαν να ισχυρίζονται φαιδρότητες ερασιτεχνών "Ιντιάνα Τζόουνς" …Φαιδρότητες, οι οποίες "εξηγούσαν" τα πάντα με έναν εξόφθαλμα αυθαίρετο τρόπο. Μιλάμε για "μάντεις". Μέχρι και το πόσες φορές συλήθηκε ο τάφος μπορούσαν να υποστηρίξουν, βλέποντας προφανώς "οράματα".
Σε αυτήν τους την εκτίμηση λίγο τους "χαλούσε" η επιχωμάτωση του μνημείου, αλλά και αυτό το φαινόμενο το εξήγησαν με συνοπτικές διαδικασίες: Αυτή προήλθε είτε από τις μικρές ρωγμές της οροφής —η οποία εξακολουθεί να στέκεται στη θέση της— είτε από ανεξέλεγκτο μπάζωμα εξαιτίας πλημυρών μέσα από τοίχους —οι οποίοι επίσης εξακολουθούν να στέκονται στις θέσεις τους—. Από κάπου δηλαδή "έμπαζε" ο τάφος και γέμισε χώμα, σύμφωνα με τα "αστροπελέκια" της αρχαιολογίας. Με αναλύσεις επιπέδου καφενείου μάς εξήγησαν πως το χώμα ενίοτε μπορεί να αποκτήσει ιδιότητες υγρού και από μια μικρή "διαρροή" να "πλημμυρίσει" και στη συνέχεια να "πληρώσει" ομοιόμορφα ολόκληρο τον χώρο. Για να υποστηρίξουν αυτά που τους βόλευαν, δεν παραβίαζαν μόνον τους νόμους της αρχαιολογίας, αλλά καί της υδραυλικής καί της στατικής.
Αφού τα νεοταξίτικα λαμόγια "έλυσαν" τόσο το θέμα της χρονολόγησης όσο και το μυστήριο της επιχωμάτωσης, στη συνέχεια ασχολήθηκαν με την ταυτότητα του "ενοίκου", όπως βλακωδώς χαρακτηρίζουν το πρόσωπο, το οποίο έχει ταφεί στον υποτιθέμενο τάφο. Στο μνημονιακό Mega υποστήριξαν ακόμα και την περίπτωση να πρόκειται για τον τάφο τού Ηφαιστίωνα. Αυτό είναι τόσο λάθος, που αρκεί να πούμε ένα παράδειγμα, το οποίο θα έκανε τους Κρητικούς να γελάνε στα καφενεία. Ο Ηφαιστίωνας έχει τόσες πιθανότητες να είναι θαμμένος στην Αμφίπολη όσες πιθανότητες θα είχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος να είναι θαμμένος στην Καλαμάτα.
Έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν είναι χρήσιμος ως θεμέλιος "λίθος" για ένα σύστημα —ώστε να τον θάψει σε κάποιο δημόσιο "Πάνθεο" ή "Μαυσωλείο"—, όταν πεθαίνει, είτε τον θάβεις εκεί όπου πέθανε είτε τον θάβεις εκεί όπου τον αναγνωρίζουν ως δικό τους άνθρωπο. Θα έφερνε κάποιος το λείψανο του Βενιζέλου από το Παρίσι όπου πέθανε, για να το θάψει με τιμές στην Καλαμάτα; Γιατί λοιπόν να πάνε τον Ηφαιστίωνα από τη Βαβυλώνα ή τα Εκβάτανα στην Αμφίπολη; Ο Ηφαιστίωνας, εκτός από φίλος του Αλεξάνδρου, δεν ήταν τίποτε για κανέναν άλλο και πολύ περισσότερο δεν ήταν τίποτε για την αυτοκρατορία. Γιατί να μην τον θάψουν εκεί όπου επέβαλε η λογική για τους κοινούς ανθρώπους;
Αυτήν την απλή λογική δεν την είχαν οι "επιστήμονες" και υποστήριξαν για λίγες ημέρες την εκδοχή του Ηφαιστίωνα. Βλέποντας ότι ο διάσημος Ηφαιστίωνας δεν "τραβάει", δεν είχαν λόγους να υποστηρίζουν —όπως έκαναν αρχικά— και κάποιους άλλους σχετικά άσημους στρατηγούς. Σιγά-σιγά δηλαδή παράτησαν το "τροπάριο" των στρατηγών που πλούτισαν στην ανατολή και φέρονταν σαν νεόπλουτοι. Ξεκίνησαν από τον Νέαρχο και "ξέθαψαν" μέχρι και τον ξεχασμένο απ’ όλους Λαομέδοντα. Αυτοί οι στρατηγοί είχαν προφανώς φερθεί ως θρασείς νεόπλουτοι, αν αναλογιστεί κάποιος ότι ο βασιλιάς Φίλιππος ο Αριδαίος "καταχωνιάστηκε" σε μια "γούρνα" στις Αιγές και ένας νεόπλουτος στρατηγός "ξήλωσε" ένα βουνό μάρμαρο, για να πάει "μεγαλοπρεπώς" και μάλιστα με συνοδεία θεού-ορντινάντσα στον άλλο κόσμο.
Επειδή αυτό είναι προφανές ότι δεν "τραβάει", άρχισαν αναγκαστικά να περιορίζονται στο περιβάλλον του Αλεξάνδρου. Σήμερα αναφέρονται διαρκώς στα ονόματα της Ολυμπιάδας και της Ρωξάνης. Αναφέρονται σε μια Ολυμπιάδα με πολύ "φθαρμένο" όνομα —λόγω των υποψιών για συμμετοχή της στη δολοφονία όχι μόνον του άνδρα της, αλλά και του Φιλίππου του Αριδαίου— και σε μια Ρωξάνη, η οποία ήταν μια βαρβαροπούλα, την οποία μπορεί ο Αλέξανδρος απλά να την είδε μερικές φορές όλο κι όλο στη ζωή του. Αγνοούν επιδεικτικά τον Αλέξανδρο τον 4ο. Κανένας και πουθενά δεν αναφέρεται στον γιο τού μεγάλου Αλεξάνδρου. Αγνοούν επιδεικτικά τον φυσικό γιο και νόμιμο κληρονόμο τής αυτοκρατορίας τού πατέρα του.
Αγνοούν δηλαδή τον άνθρωπο εκείνο, που, στις —λίγες ομολογουμένως— ημέρες που έζησε σε αυτόν τον κόσμο, ήταν το απόλυτα ιερό πρόσωπο της αυτοκρατορίας …Ο ζωντανός υιός αυτού που "αποθεώθηκε" …Ο υιός αυτού, τον οποίο προσκύνησε ως Θεό το σύνολο του τότε γνωστού κόσμου …Η απευθείας σύνδεση του ανθρώπινου κόσμου με το Θείο, εφόσον αυτός ήταν ο φυσικός γιος του θεανθρώπου …Αυτός ήταν ο φορέας τού θεϊκού DNA. Αυτό ήταν το απόλυτα λογικό, εφόσον ο πατέρας του λατρεύτηκε ως Θεάνθρωπος στην εποχή του. Με το "χρίσμα" του πατέρα του κυβερνούσαν οι αυτοκράτορες. Ακόμα και οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες θεωρούσαν τον εαυτό τους "συνέχειά" του και γι' αυτόν τον λόγο απαιτούσαν από τους λαούς τη λατρεία τους σαν να ήταν οι ίδιοι ζωντανοί θεοί. Ο Αλέξανδρος ο 4ος ήταν ο απόλυτα φυσικός θεός-διάδοχος που οι κοινοί αυτοκράτορες θα επιθυμούσαν να γίνουν, αλλά ποτέ δεν θα μπορούσαν …Ο φυσικός διάδοχος αυτού του ζωντανού θεού.
Το "μεγαλειώδες" του μνημείου δεν το συνδέουν με το μεγαλειώδες της ιδιότητας του γιου του Αλεξάνδρου και το αποδίδουν όπου βολεύει την κάθε στιγμή. Δεν μπορούν να σκεφτούν τις σκοπιμότητες και τα συμφέροντα εκείνα, τα οποία αναπτύσσονταν γύρω από αυτό το παιδί. Δεν σκέφτονται ότι, αν οι διάδοχοι στρατηγοί ήθελαν να έχουν ελπίδες επιβίωσης ως βασιλείς πάνω σε ξένους λαούς και έθνη, θα έπρεπε να χτίσουν ένα υπέρλαμπρο μνημείο στο "αίμα" που τους έκανε γνωστούς και στη συνέχεια ανεκτούς στους λαούς. Όσο τους έθιγε στα σχέδιά τους αυτό το παιδί ζωντανό, άλλο τόσο τους βόλευε νεκρό.
Αν σκεφτεί κάποιος αυτήν την διπλή ανάγκη των στρατηγών, εύκολα καταλαβαίνει τόσο το ποιος το σκότωσε όσο και το ποιος δαπάνησε άπειρο χρήμα για τη "μνήμη" του …Καταλαβαίνει δηλαδή ποιος θα μπορούσε να είναι θαμμένος μέσα στο μνημείο τής Αμφίπολης. Οι ίδιοι οι δολοφόνοι ήταν εκείνοι, οι οποίοι έσπευσαν πρώτοι να προσκυνήσουν και να "κλάψουν" το διάσημο θύμα τους. Οι ίδιοι οι στρατηγοί, οι οποίοι ήθελαν νεκρούς τους συγγενείς του Αλεξάνδρου, ήταν οι ίδιοι που θα κέρδιζαν αν τους έβαζαν σε μια πολυτελή "προθήκη"-Μαυσωλείο. Όσο απειλητικοί ήταν όλοι αυτοί οι συγγενείς τού Αλεξάνδρου ζωντανοί, άλλο τόσο χρήσιμοι ήταν νεκροί. Νεκροί εξυπηρετούσαν απόλυτα τους στρατηγούς, εφόσον μπορούσαν να γίνουν το βασικό "θεμέλιο" των βασιλειών τους …"Θεμέλιο" από "μπετό", και μάλιστα "οπλισμένο".
Ως εκ τούτου ο ιερός γιος του αυτοκράτορα ήταν πολύ πολύτιμος για την εξουσία και τους σφετεριστές της, για να αποφασίσουν να τον παραχώσουν σε έναν ανώνυμο τάφο στις Αιγές. Νεκρός —και άρα ακίνδυνος— ο Αλέξανδρος ο 4ος ήταν πολύ χρήσιμος και πολύ "λαμπερός" και σίγουρα άξιζε ένα "μαυσωλείο", όπως αυτό της Αμφίπολης. Όμως, αυτά, τα οποία λέει η λογική, αφήνουν αδιάφορους τους Έλληνες τηλεαρχαιολόγους. Φοβούνται, όπως ο διάολος το λιβάνι, ακόμα και να πιάσουν στο στόμα τους τον Αλέξανδρο τον 4ο. Τον φοβούνται, γιατί προφανώς αυτός τρομάζει τα αφεντικά τους …Ειδικά στις δύσκολες ώρες που τώρα περνάει το σύστημα.
 
 

Ένα ψηφιδωτό που "ουρλιάζει".
 
Αφού λοιπόν "έλυσαν" όλα αυτά τα μυστήρια, τώρα ασχολούνται με το ψηφιδωτό, το οποίο βρέθηκε στην είσοδο του τρίτου θαλάμου. Και πάλι ό,τι κάνουν το κάνουν λάθος. Λάθος και πάλι εσκεμμένο, εφόσον αποκλείεται να είναι τόσο βλάκες όσο δείχνουν οι "επιστημονικές" γνωματεύσεις τους.
Ασχολούνται και πάλι με το λάθος αντικείμενο. Βρέθηκε "χέρι" στον τάφο να τους δείξει το "φεγγάρι" και αυτοί κοιτάνε το "δάχτυλο". Η πρώτη αποκαλυπτική "είδηση" σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι το "θέμα" τού ψηφιδωτού. Η πρώτη "είδηση" σε αυτήν την περίπτωση είναι η ύπαρξη του ίδιου του ψηφιδωτού. Και μόνον η ύπαρξη του ψηφιδωτού αρκεί, για να αποδείξει ότι ο τύμβος του Καστά δεν ήταν απλός τάφος…
…Μπορεί για κάποιο ιερό πρόσωπο ή πρόσωπα να ήταν ο χώρος της ταφής τους, αλλά συνολικά δεν είχε τη λειτουργία ενός τάφου. Όπως δεν είναι τάφος για παράδειγμα ο ναός του Ουέστμινστερ, επειδή στο εσωτερικό του έχουν ταφεί "ιερά" πρόσωπα της αγγλικής ιστορίας, έτσι δεν είναι τάφος και το εύρημα της Αμφίπολης. Υπάρχει κάποιος άνθρωπος, που, όταν βλέπει το Ουέστμινστερ, να ισχυρίζεται πως είναι τάφος; Γιατί να βλέπει τάφο στην Αμφίπολη; Η ύπαρξη του ψηφιδωτού στο "τάφο" τής Αμφίπολης αυτό το πράγμα αποδεικνύει. Αποκαλύπτει την πολλαπλότητα της χρήσης τού μνημείου και αυτή η πολλαπλότητα με τη σειρά της αποδεικνύει την πραγματική του ιδιότητα.
…"Υπόγειος" Ναός είναι αυτός που ανασκάπτεται στην Αμφίπολη και όχι τάφος …Αυτό "φωνάζει" το ψηφιδωτό. Δεν χρειάζεται κάποιος να δει το θέμα του ψηφιδωτού για να το καταλάβει. Ψηφιδωτά δάπεδα οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν στα παλάτια, στους ναούς,
στα δημόσια κτήρια, στις δημόσιες αγορές ή στα δημόσια λουτρά. Για να έχει αυτό το μνημείο ψηφιδωτό δάπεδο, σημαίνει πως δεν είναι ένα ταφικό μνημείο. Αυτό μας "λέει" το ψηφιδωτό και μόνον με την ύπαρξή του. Αυτό θα μας "έλεγε" ακόμα κι αν είχε κάποιο "θέμα" φυτικής ή γεωμετρικής εικονογραφίας. Μαρμάρινο δάπεδο μπορεί να έχει ένας τάφος …Ψηφιδωτό, όμως, όχι. Αυτό, δηλαδή, το οποίο βλέπουμε στην Αμφίπολη, είναι ένα δημόσιο κτίριο …Ανοικτό και επισκέψιμο σε κάποιο έστω και ιδιαίτερα ολιγάριθμο κοινό "εκλεκτών".
Από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα; …Από τη λογική, και ως εκ τούτου δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφισβήτηση. Το μωσαϊκό έχει πάνω απ’ όλα χρηστική αξία. Γι' αυτόν τον λόγο το πληρώνεις πανάκριβα σε σχέση με την αντίστοιχη ζωγραφική παράσταση. Πληρώνεις ένα καλλιτέχνημα, το οποίο θα πρέπει εκτός από την καλλιτεχνική του αξία να έχει και μηχανικές αντοχές χρηστικού αντικειμένου. Πληρώνεις πανάκριβα έναν καλλιτέχνη να βάλει την τέχνη του με ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς, προκειμένου το έργο του να μπορεί να αντέχει στη βαριά χρήση που προβλέπεται για το δάπεδο ενός κτηρίου, το οποίο καταπονείται από τη χρήση.
Αν αυτό, το οποίο βλέπουμε στην Αμφίπολη,
είναι τάφος, γιατί να πληρώσει κάποιος το κόστος της χρήσης, όταν δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη; Γιατί να "πληρώσει" σε χρήμα και χρόνο για κάτι, το οποίο είναι απολύτως περιττό; Τέτοια ανάγκη δεν έχει ένας τάφος. Δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη για έναν τάφο, του οποίου η "επαφή" με το κοινό θα περιοριστεί στις λίγες ώρες των νεκρώσιμων τελετών. Τιμάς εξίσου τον νεκρό, πληρώνοντας τον ίδιο πανάκριβο καλλιτέχνη, για να δημιουργήσει το καλλιτέχνημά του ζωγραφίζοντάς το …Ζωγραφίζοντάς στους τοίχους τού τάφου ή ακόμα και στο δάπεδό του, εφόσον, στις λίγες ώρες που ο τάφος θα παραμείνει σε δημόσια θέα, δεν προλαβαίνει το καλλιτέχνημα να καταστραφεί.
Απλή λογική είναι αυτή …Δεν είναι θέμα οικονομίας …Είναι θέμα ορθολογικής σκέψης, η οποία από μόνη της απεχθάνεται και αντιστέκεται σε κάθε περίπτωση περιττής και ανώφελης σπατάλης. Όταν στολίζεις έναν νεκρό μέσα στο φέρετρο —όσο κι αν τον αγαπάς— αρκείσαι να βρεις και να του φορέσεις τα πιο όμορφα παπούτσια. Δεν ψάχνεις επιπλέον να βρεις και τα πιο γερά παπούτσια …γιατί απλούστατα είναι απολύτως βέβαιον ότι δεν θα τα χρησιμοποιήσει. Σε καλύπτει το να είναι απλά τα πιο όμορφα. Δεν θέλεις ούτε διπλές ραφές ούτε ειδικές σόλες.
Σε όλα τα πράγματα αυτή είναι η λογική και αυτή είναι απαραβίαστη …Είτε μιλάμε για απλά καθημερινά πράγματα είτε μιλάμε για τα ιερά και όσια. Εφόσον δεν έχεις σκοπό να τοποθετήσεις μια αγιογραφία πάνω σε πύραυλο, αρκείσαι να την εκτελέσεις στο ταπεινό ξύλο και δεν πληρώνεις τιτάνιο. Είσαι λιγότερο πιστός ή
δωρητής όταν

προσφέρεις μια εικόνα πάνω σε ταπεινό και εύθραυστο ξύλο και όχι πάνω σε ένα πιο "εξωτικό" υλικό, το οποίο αντέχει όλες τις πιθανές και απίθανες καταπονήσεις; Τίποτε που να έχει σχέση με τη λογική δεν απασχολεί τους Έλληνες αρχαιολόγους …Όταν μάλιστα γνωρίζουν ότι τους μακεδονικούς τάφους τούς σκέπαζαν με χώμα και στην ουσία τούς έθαβαν αμέσως μετά την τελετή ταφής του νεκρού και ως εκ τούτου δεν είχε νόημα να κάνουν περιττά πράγματα.
Γιατί να βάλουν, για παράδειγμα, σύστημα τροχών στην μαρμάρινη πόρτα τού υποτιθέμενου νεκρικού θαλάμου, αν δεν επρόκειτο να την ανοίξουν ποτέ ξανά μετά την ταφή τού νεκρού; Όπως δεν "τρώνε" τα παπούτσια τους οι νεκροί από το πολύ περπάτημα, έτσι δεν "τρώνε" μεντεσέδες νεκρικών δωματίων οι ζωντανοί, μπαινοβγαίνοντας στους τάφους. Δεν τους φαίνεται παράξενο που ο τάφος έχει μηχανισμό —και μάλιστα πολυχρησιμοποιημένο—, ο οποίος προστατεύει τα μαρμάρινα θυρόφυλλα από τη συχνή χρήση; Αυτές τις απλές σκέψεις οι "επιφανείς" Έλληνες αρχαιολόγοι δεν τις έκαναν …Δεν τις έκαναν, παρ' όλο που υπήρχε το "προηγούμενο" με τους μακεδονικούς τάφους, οι οποίοι είχαν πάνω τους μόνον ζωγραφιές και σχεδόν "πακτωμένες" πόρτες.
Το χειρότερο είναι πως όχι μόνον δεν έκαναν αυτού του είδους τις σκέψεις, αλλά πέρασαν στο ακριβώς αντίθετο "άκρο". Το ψηφιδωτό όχι μόνον δεν τους έκανε να υποψιαστούν την εκδοχή το ανασκαφικό εύρημα να είναι ένας ναός, αλλά αντίθετα τους "θεμελίωσε" ακόμα πιο πολύ την άποψη ότι πρόκειται για τάφο. Και πάλι τα ίδια πρόσωπα στα ίδια βολικά "λάθη" στα ίδια διαπλεκόμενα ΜΜΕ. Το καλλιτεχνικό "θέμα" τού ψηφιδωτού της Αμφίπολης μας είπαν πως είναι ίδιο ακριβώς με το θέμα σε έναν άλλο μακεδονικό τάφο και "άρα" είναι τάφος κι αυτός. Μιλάμε για "λογική", που θέλει τον αστυνόμο "μπουζούκι", γιατί είναι κι αυτός …"όργανο", όπως και το …μπουζούκι. Αν δείτε στο δρόμο φορτηγάκι με μια "Καρυάτιδα" ζωγραφισμένη στις λαμαρίνες του, τότε δεν είναι φορτηγάκι, αλλά είναι ένα ακόμα "Ερέχθειο" …Κινητό μεν, αλλά "Ερέχθειο".
Όμως, το ακόμα χειρότερο και από τη βλακεία είναι η ύβρις. Δεν είναι δυνατόν να παριστάνουν κάποιοι τους αρχαιολόγους και να μην σέβονται την αρχαία ελληνική λογική και νοοτροπία. Δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζονται κάτι, το οποίο για τους αρχαίους μπορεί να ήταν ύβρις ή βλασφημία. Οι Έλληνες πάνω απ' όλα ήταν ευσεβείς. Ήταν ταπεινοί μπροστά στον Θεό και δεν ήθελαν να προκαλούν. Είναι δυνατόν να βρέθηκε Έλληνας "αρχαιολόγος", που, βλέποντας τον Ερμή "πεζό" να οδηγεί ένα άρμα, να ισχυρίζεται πως ο περήφανος αρματηλάτης είναι ο νεκρός θνητός; Να έβαλε δηλαδή ο Έλληνας —και άρα ευσεβής— καλλιτέχνης τον Τρισμέγιστο Ερμή "κάτω" από έναν κοινό θνητό, όποιος κι αν ήταν αυτός; …Δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση για τους αρχαίους Έλληνες. Είναι σαν να βάλει ένας χριστιανός στο μνήμα του τον Χριστό να παριστάνει το γκαρσόνι και να τον σερβίρει με την πετσέτα στο χέρι.
 
Ποιος είναι ο ρόλος τού ψηφιδωτού δαπέδου;
Αυτός ο Ναός, όπως και όλοι οι ναοί των χθόνιων θεών, σχετίζεται με τα διονυσιακά και τα ορφικά μυστήρια …Σχετίζεται με το μυστήριο της γέννησης του Διονύσου …Με το μυστήριο της γέννησης του Θεανθρώπου, που θα σώσει την ανθρωπότητα και θα οδηγήσει τον άνθρωπο στη θέωσή του. Επειδή σε αυτούς τους ναούς τα πάντα είναι συμβολικά, ώστε να τα καταλαβαίνουν μόνον οι μυημένοι, τίποτε δεν είναι τυχαίο. Ένα ψηφιδωτό, μάλιστα, στο τέλος ενός λαμπρού διαδρόμου και μπροστά από μία "Πύλη", έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο —πέραν του διακοσμητικού— και επιπλέον είναι αδύνατον να μην μεταφέρει ένα "μήνυμα".
Αυτό, το οποίο λέμε, δηλαδή, είναι το εξής:
Σε αυτούς τους ναούς, όπου περιφέρονταν οι μυημένοι των ελληνικών μυστηρίων, τα ψηφιδωτά των δαπέδων διαχώριζαν τους χώρους μεταξύ τους …Διαχώριζαν τους μυημένους μεταξύ τους …Μπορούσες να το "πατήσεις" μόνον υπό προϋποθέσεις …Μόνον αν ήσουν μυημένος …Μόνον αν μπορούσες να "καταλάβεις" το "μήνυμά" του. Ο χώρος, δηλαδή, ο οποίος ξεκινάει αυτό το ψηφιδωτό, είναι η αρχή για την είσοδο σε έναν επόμενο χώρο, ο οποίος είναι αυστηρά μόνον για τους μυημένους. Για όλους τους υπόλοιπους το ψηφιδωτό έχει τη σημασία ενός οπτικού σήματος, το οποίο απαγορεύει τη διέλευση …Ένα "STOP".
Μέχρι το ψηφιδωτό δάπεδο μπορεί να έφτανε κάποιος μόνον με την ιδιότητα του Έλληνα, αλλά από εκεί και πέρα δεν μπορούσε να συνεχίσει …Μόνον οι μυημένοι …Ιερείς, Μαινάδες, Βασιλείς και Στρατηγοί. Αυτό δεν πρέπει να φαίνεται παράξενο σε εμάς τους χριστιανούς. Όλοι όσοι φέρουν την ιδιότητα του χριστιανού μπαίνουν μέσα στους χριστιανικούς ναούς …Μπαίνει όμως κανένας στο Ιερό τού Ναού από την "Ωραία Πύλη"; Γιατί δεν μπαίνει, εφόσον δεν είναι ποτέ κλειδωμένη; Γιατί δεν μπαίνει, εφόσον δεν έχει ορατό κάποιο "απαγορευτικό"; …Δεν μπαίνει, γιατί γνωρίζει ότι απαγορεύεται η διέλευση από αυτήν για τους κοινούς πιστούς.
Τον ίδιο ρόλο έπαιζαν τα ψηφιδωτά στους αρχαίους ελληνικούς ναούς.
Οι κοινοί Έλληνες έμπαιναν ελεύθερα στους ναούς, στους οποίους δεν μπορούσαν να μπουν οι βάρβαροι. Μέσα όμως στους ναούς υπήρχε μια "Τάξη Πραγμάτων" απαραβίαστη. Ακόμα κι εκεί που Έλληνες και βάρβαροι μπορούσαν να συμμετέχουν σε κοινές εκδηλώσεις, τα πάντα ήταν διαχωρισμένα εξ’ αρχής.
Στην Αμφίπολη, για παράδειγμα, οι βάρβαροι μπορούσαν να περάσουν κάτω από τις Σφίγγες, αλλά επιτρεπόταν να φτάσουν μέχρι τις Κόρες. Οι κοινοί Έλληνες μπορούσαν να περάσουν από τις Κόρες, αλλά επιτρεπόταν να φτάσουν μέχρι το ψηφιδωτό δάπεδο. Δεν χρειάζονταν πόρτες κλειδωμένες, για να περιορίζουν τους πιστούς στα επίπεδα που τους αφορούσαν. Υπήρχαν "σήματα", τα οποία τους "ενημέρωναν" για την "κυκλοφορία" μέσα στους Ναούς. Τίποτε δεν ήταν τυχαίο στους ναούς ενός λαού, ο οποίος μελετούσε τα πάντα …Πόσο μάλλον σε θέματα, τα οποία αφορούσαν τα Μυστήρια.
 Από τη στιγμή λοιπόν που αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο των ψηφιδωτών δαπέδων στους ναούς αυτών των τύπων, το αμέσως επόμενο που πρέπει να δούμε είναι το κωδικοποιημένο "μήνυμα" που στέλνει σ' αυτόν που το βλέπει. Τι μπορεί να σημαίνει ένα ψηφιδωτό με θέμα την "αρπαγή" τής Περσεφόνης από τον Θεό τού Κάτω Κόσμου; …Το πρώτο —και βασικότερο— που σημαίνει για τον αμύητο είναι κατ' αρχήν να σταματήσει να προχωρά. Να σταματήσει αμέσως να προχωρά, γιατί κινδυνεύει και ο ίδιος. Να σταματήσει να προχωρά, γιατί δεν είναι έτοιμος να περάσει την Πύλη που ακολουθεί.
Η Πύλη, η οποία ακολουθεί του ψηφιδωτού, είναι συμβολικά η Πύλη τού Κάτω Κόσμου, στον οποίο θα μπει ο Θεός Πλούτωνας με την όμορφη Κόρη και τον πονηρό Ερμή. Αυτό είναι αρκετό για τον αμύητο. Από εκεί και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα. Το δύσκολο να ερμηνεύσεις είναι το τι είναι αυτός ο Κάτω Κόσμος. Το δύσκολο είναι να καταλάβεις αυτό, το οποίο βρίσκεται πίσω από τη μυστηριώδη Πύλη. Τι είναι αυτό, το οποίο μόνον ένας πολύ υψηλού βαθμού μύησης θα μπορούσε να γνωρίζει; Τι είναι αυτή η Πύλη, την οποία θα μπορούσαν να διαβούν μόνον άνθρωποι σαν τον Αλέξανδρο, τον Φίλιππο, τον Περικλή, τον Αλκιβιάδη ή την Ολυμπιάδα; Τι είναι αυτό, που, αν το αποκάλυπτες στους κοινούς θνητούς, κινδύνευες με θάνατο; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μια τέτοιου είδους πληροφορία διέρρευσε ο Αλκιβιάδης και τον έψαχναν οι Αθηναίοι να τον σκοτώσουν.
 
 
Το διαβάσαμε από το: Ποιος φοβάται την Αμφίπολη; http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/10/blog-post_5786.html#ixzz4b05ZfQIO